Από το Blogger.

Το ίδιο λάθος χάραξες.

Δεν πίστεψα ποτέ πως θα ζούσα
ξανά την ίδια απογοήτευση...
Προδοσία τα λόγια σου,
ο θυμός έσταξε παγώνοντας την ανάσα μου...
Το ίδιο λάθος χάραξες.
‘Άφησες να δυναμώσει ο έρωτας
ξέροντας πως δεν μπορείς να δώσεις αγάπη...
Ήθελες να πάρεις μια ανάσα
να ξεφύγεις από τον πόνο σου
δίνοντας πόνο σ άλλους...
Στιγμές προδοσίας ήθελες
να αποφύγεις στιγμές παραμελισμού,
στιγμές αδιαφορίας, στιγμές μοναξιάς...
Παίζοντας ξανά το ίδιο παιχνίδι
έβγαλες το κακό σου πρόσωπο
προς τα έξω/
Όχι δεν θα το επιτρέψω
στον εαυτό μου ξανά να πληγωθεί,
να ματώσει και να κλειστεί στο σκοτάδι του...
Μια φορά τον άφησα να παρασυρθεί στην αγάπη,
να πιστέψει και να είναι έτοιμος
να κάνει κάθε θυσία για να είναι μαζί σου...
Όχι δεν επιτρέπω το ίδιο λάθος δύο φορές.
Βλακεία θα είναι και ανευθυνότητα
προς την ψυχή μου...
Όταν σου χαρίζουν την ευτυχία
πονώντας κάθε βράδυ,
εσύ κοίταξες να γλεντήσεις το κορμί
μηδενίζοντας την ψυχή...
Όχι δεν επιτρέπω το ίδιο λάθος...
Αντίο σου είπα πριν χρόνια,
ακόμη το ίδιο αντίο έχει θέση στην καρδιά μου...


Kostantinos Milios

Αποθέωση για τη Νατάσσα Μποφίλιου σε μια μεγαλειώδη συναυλία!

Συγκλονιστική η Νατάσσα Μποφίλιου, σε μία μοναδική σε μέγεθος και ενέργεια συναυλία την Τετάρτη 20 Ιουνίου στον Πολυχώρο Λιπασμάτων Δραπετσώνας, στην εναρκτήρια βραδιά του Φεστιβάλ στη Θάλασσα – Λιπάσματα 2018.
Πάνω από 15.000 κόσμου γέμισαν κάθε γωνιά του υπέροχου χώρου διεξαγωγής του Φεστιβάλ, δίπλα ακριβώς από τη θάλασσα, αλλά και τις γύρω περιοχές,  για να απολαύσουν την κεντρική συναυλία της Νατάσσας Μποφίλιου, του Θέμη Καραμουρατίδη και του Γεράσιμου Ευαγγελάτου για αυτό το καλοκαίρι στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής. 
Η Νατάσσα Μποφίλιου χάρισε γενναιόδωρα στους χιλιάδες φίλους της μία εκπληκτική σε ένταση και πάθος συναυλιακή βραδιά, αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά πως είναι η σημαντικότερη ερμηνεύτρια της γενιάς της και πως τα πιο Όμορφα  Όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα.
Τη συναυλία άνοιξε ο νέος δημιουργός Dimitri Kopsis, ο οποίος κέρδισε το χειροκρότημα του κοινού και άφησε τις πιο θετικές εντυπώσεις, ενώ συμμετείχε και ο ερμηνευτής Θοδωρής Μαυρογιώργης.
Η Νατάσσα, ο Θέμης και ο Γεράσιμος, με την ίδια φόρα, συνεχίζουν την περιοδεία τους σε ολόκληρη την Ελλάδα με επόμενο σταθμό το Θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη, τη Δευτέρα 25 Ιουνίου.








Ορια στις Αντοχές !!!

Ακόμη και στο πόσο αντέχεις υπάρχουν όρια,μην αφήνεις κανέναν να τα ξεπερνάει και να σου βγάζει τον «κακό» σου εαυτό.
Και μην ξεπερνάς τα όρια κανενός,μην δοκιμάζεις τις αντοχές του...
Αλλα και μην με κρίνεις για το τι αντέχω και για ποσο !!!

«Αν δεν φορέσεις τα παπούτσια μου να περπατήσεις στο ιδιο μονοπάτι που περπάτησα,δε μπορείς να ξέρεις τι πέρασα»
Ινδιάνικη παροιμία.

Εύκολα κρίνουμε τους ανθρώπους για τις αντιδράσεις τους,για επιλογές τους,για την ζωή τους ολη!!!
Λοιπόν αν δεν ζήσεις μια κατάσταση ιδια με τις ίδιες συνθήκες και το ιδιο περιβαλον  ανθρώπων γύρω μας, πως μπορείς να κρίνεις ;;;


Το ποσο μάτωσε κάποιος,ποσο κόπιασε και ποσο ταλαιπωρήθηκε ή οχι μονο ο ίδιος το ξερει.
Πολλες φορες οι πιο χαμογελαστοί άνθρωποι  ειναι αυτοί που πόνεσαν περισσότερο στη ζωή τους !!!
Αυτοί που δεν γκρινιάζουν πολυ εχουν τα λιγότερα.
Αυτοί που δεν ψάχνουν την πρόσκαιρες ευτυχίες πια ειναι επειδη  αγκάλιασαν την αγάπη και ολοκληρώθηκαν.


Ένας άνθρωπος που καταρρέει καποια στιγμη,δεν καταρρέει επειδή ειναι αδύναμος αλλα επειδή πέρασε πολλά.
Ολοι εχουμε τα ορια μας,ακόμη και στο ποσο αντέχουμε,παλεύει κάποιος και εσωτερικά χωρις κανείς να μπορεί να μετρήσει ποσο δύσκολη  ειναι αυτη η πάλη  για κάποιον!!!
Το να συγκρίνεις ανθρώπους και καταστάσεις ειναι σαν να βγάζεις ενα αόρατο  μέτρο αλλα το αποτέλεσμα δεν μπορει να ειναι ποτε το ιδιο !!!
Οτι χειρότερο μπορείς να κάνεις λοιπόν ειναι να κρίνεις ποσο εύκολα τα παράτησε κάποιος !! Δε μπορείς να απαιτείς να ξεπεράσει κάποιος τις κόκκινες γραμμές του ....


J.Iakovidou
Πηγή φωτογραφίας (insider)

23.06.2018: Ολυμπιακή Ημέρα Γράφει η Ηρώ Μπρότση

Γράφει η Ηρώ Μπρότση

Και μόνο στο άκουσμα της φράσης Ολυμπιακής Ημέρας, το μυαλό μας γυρίζει γύρω από τις έννοιες Ολυμπιακοί Αγώνες και τα ιδεώδη αθλητισμός, ευ ζην, ευγενής άμιλλα, πνεύμα συνεργασίας, συναγωνισμός και υγιής άθληση, καθώς και η Ολυμπία και η Αρχαία Ελλάδα.  Όλα τα παραπάνω συνοψίζονται στην οργάνωση και τέλεση των αρχαίων αλλά και σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, αναβιώνοντας τα ολυμπιακά ιδεώδη σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης.
Το 1946 η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, με τη συμπλήρωση 50 ετών από την αναβίωση των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων το 1896, άρχισε να εορτάζει την επέτειο της έναρξης των Αγώνων στις 6 Απριλίου, έχοντας μάλιστα κάνει πρόταση στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, όπως η ημερομηνία αυτή αποτελέσει κοινό εορτασμό.
Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε, όμως, να ορίσει ως «Ολυμπιακή Ημέρα» την 23η Ιουνίου, ημέρα ίδρυσής της το 1894 και ανάθεσης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα.
Η ΕΟΕ και όλες οι Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές ανά τον κόσμο, ακολουθώντας την απόφαση της ΔΟΕ, εορτάζουν την «Ολυμπιακή Ημέρα» στις 23 Ιουνίου κάθε χρόνο.
Πιο συγκεκριμένα, σε τρεις πόλεις της Ελλάδας, στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Αρχαία Ολυμπία, θα γίνει ο εορτασμός της Ολυμπιακής Ημέρας, από την Πέμπτη 21 έως και το Σάββατο 23 Ιουνίου 2018.
Στην Αθήνα, ο εορτασμός θα γίνει στο Παναθηναϊκό Στάδιο την Πέμπτη 21 Ιουνίου, με εκδήλωση που έχει θέμα: Μια Θάλασσα Μεγάλη. Περιβάλλον – Αθλητισμός – Εθελοντισμός. Την Παρασκευή 22 Ιουνίου ακολουθεί η Θεσσαλονίκη, όπου θα γίνει το 1ο «Olympic Day Run», που διοργανώνει το Ολυμπιακό Μουσείο σε συνεργασία με την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, την Εθνική Ολυμπιακή Ακαδημία και άλλους φορείς. Ακολουθώντας τους ρυθμούς του ''Move, Learn, Discover'', του συνθήματος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής για την ενεργοποίηση των τοπικών κοινοτήτων να συμμετέχουν στον εορτασμό της ημέρας. Τέλος, το Σάββατο 23 Ιουνίου, ο εορτασμός της Ολυμπιακής Ημέρας συνεχίζεται στην Αρχαία Ολυμπία, με εικαστική έκθεση με θέμα: Αρχαία Ολυμπία, Ψυχή, Σώμα και Πνεύμα αλλά και με τη διοργάνωση του 3ου Βικέλειου Δρόμου.
Ηρώ Μπρότση 
Βοηθός Αρχισυνταξίας και Συντάκτρια στο Statusvoice.gr
Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας

Πηγές:
http://www.hoc.gr/
https://www.olympic.org/ioc
https://www.sansimera.gr/

Δημιουργικές δραστηριότητες για παιδιά προσχολικής ηλικίας

Ψάχνετε ευχάριστους τρόπους για να περάσετε ευχάριστα με το παιδί σας;

Πως μπορείτε να απασχολήσετε δημιουργικά το παιδί σας ;

Η προσχολική ηλικία αποτελεί το θεμέλιο για την σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού!!

Παρακάτω επισυνάπτονται  δημιουργικές δραστηριότητες προτεινόμενες για την προσχολική ηλικία!

Πλαστελίνη

Η πλαστελίνη είναι ένα υλικό που προσφέρει τη δυνατότητα στα παιδιά να:
Αναπτύξουν και να δημιουργήσουν την φαντασία τους.
Βελτιώσουν τη λεπτή κινητικότητα τους και τον οπτικοκινητικό τους συντονισμό.
Προσεγγίσουν με την αίσθηση της αφής γνωστικές έννοιες.

Κάποιες δραστηριότητες με πλαστελίνη είναι οι παρακάτω:

Δημιουργήστε γράμματα, αριθμούς και σχήματα.   Η δραστηριότητα αυτή είναι ένα βήμα πριν την γραφή, ώστε το παιδί αφενός να προσεγγίσει την αίσθηση  των αριθμών-γραμμάτων-σχημάτων μέσω αφής και αφετέρου να μάθει με ένα διασκεδαστικό τρόπο.

Μάθετε τα χρώματα.  Δημιουργήστε μπαλάκια με πλαστελίνη με διαφορετικά χρώματα και εκπαιδεύστε στα παιδιά στην εκμάθηση χρωμάτων

Εξασκηθείτε στις αριθμητικές ποσότητες. Πείτε στο παιδί να φτιάξει μπαλάκια με πλαστελίνη και να τα μετρήσει. Εναλλακτικά μπορείτε να ζητήσετε να φτιάξει συγκεκριμένο αριθμό.

Κάντε διασκεδαστική την ανάγνωση.  Δημιουργήστε λέξεις και πείτε στο παιδί να τις διαβάσει. Αφήστε το παιδί, να δημιουργήσεις λέξεις και για εσάς ώστε να υπάρχει μεταξύ σας αλληλεπίδραση.

Γράψτε καταλήξεις  της ορθογραφίας. Χρησιμοποιείστε την πλαστελίνη, για να γράψετε μαζί με το παιδί καταλήξεις ρημάτων και ουσιαστικών που μπερδεύεται.

Παίξτε. Μπορείτε να προωθήσετε το συμβολικό παιχνίδι με την πλαστελίνη, καθώς μπορείτε  να παίξετε μαζί  με τα παιδιά  σας μάγειρες που φτιάχνουμε κουλουράκια, πίτες ή τούρτες.

Ένα ακόμα δημιουργικό παιχνίδι για αυτήν την ηλικία είναι:

Τα τουβλάκια:

Τα  τουβλάκια είναι από τα  αγαπημένα παιχνίδια των παιδιών μας. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζουμε είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν  ώστε το παιδί να αποκτήσει και να εμπεδώσει ένα πλήθος δεξιοτήτων.

Η μάθηση με αυτόν τον τρόπο γίνεται αφενός πιο διασκεδαστική και αφετέρου βιωματική αφού το παιδί χρησιμοποιεί παραπάνω από μια αίσθηση.

Οι δεξιότητες που μπορούν να αποκτηθούν μέσω του παιχνιδιού με τα τουβλάκια είναι:

Κοινωνικές δεξιότητες. Το παιδί με τα τουβλάκια μπορεί παίζοντας με ένα άλλο παιδί να εξασκηθεί σε δεξιότητες συνεργασίας (Πχ: σειρά μου-σειρά σου), να επιβραβεύει και να θαυμάζει την προσπάθεια των συνομήλικων του και να μιμείται καλά πρότυπα.

Μαθηματικές έννοιες. Μπορεί να μετρήσει απλά τα τουβλάκια  ή να εξασκηθεί σε αριθμητικές ποσότητες. Επιπλέον έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει κατασκευές για να ξεχωρίσει τα πρόσημα.

Γραφή Λέξεων και σύνθεση φθόγγων. Το παιδί παίρνει μια εικόνα ή ένα αντικείμενο κάθε φορά και αφού το ονοματίσει γράφει τη λέξη  σε ένα μεγάλο τουβλάκι. Σε άλλα πιο μικρά μπορεί χωρίζει τις συλλαβές.

Λεπτή κινητικότητα. Το παιδί όταν χτίζει έναν πύργο εξασκείται στη κίνηση των δαχτύλων του άρα αυτόματα στη λεπτή κινητικότητα.

Γνωστικές έννοιες. Με τα τουβλάκια μπορεί το παιδί να μάθει χρώματα και ακόμα έννοιες όπως μέσα- έξω (Πχ: Βάλε το τουβλάκι μέσα στο κουτί), πάνω-κάτω (Πχ :Βάλε το τουβλάκι πάνω στο τραπέζι), μικρό-μεγάλο (Πχ: Δείξε μου το μικρό τουβλάκι)
Είναι σημαντικό, να δουλεύουμε μια-μια έννοια και όχι όλες μαζί!

Ας θυμόμαστε ότι το παιχνίδι είναι ανάγκη για τα παιδιά και όχι πολυτέλεια!!

Ειρήνη Παπαδοπούλου

"Ο τίτλος λειτουργεί σα “στέμμα” ενός εξίσου σημαντικού έργου"Σήφης Ζερβουδάκης

Τον χαρακτηρίζει η πίστη σ’ ότι κάνει.
Σπούδασε νομική, λάτρεψε τη μουσική
και έχει θέληση για τη ζωή.
Ο Σήφης Ζερβουδάκης είναι
ένας συγγραφέας της γενιάς του,
ένας άνθρωπος με ποιότητα και
ισχυρή θέληση. Ξυπνάει μια αύρα αισιοδοξίας
και ενσωματώνει στοιχεία
από πολλά λογοτεχνικά είδη
στη συγγραφή του.

Βλέποντας το βιογραφικό σας διαπιστώνει κανείς ότι σπουδάσατε νομικά και μουσική. Η συγγραφή σας κέρδισε. Τί ήταν αυτό που σας έκανε να πάρετε χαρτί και να ξεκινήσετε το ταξίδι της συγγραφής;

Πράγματι, περιπλανήθηκα αρκετά, όμως σαν επαγγελματίας μουσικός που είμαι θα ήταν πιο σωστό να πούμε ότι το γράψιμο με κέρδισε κατά το ήμισυ. Προτιμώ να θεωρώ τον εαυτό μου “καλλιτέχνη”, με την ευρεία έννοια. Όσον αφορά το κίνητρο για να γράψει κανείς, θα γίνω ίσως κοινότοπος και θα πω πως ξεκίνησα να γράφω γιατί δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Πράγματι, είναι αυτή η, εξαιρετικά πιεστική καμιά φορά, ανάγκη για δημιουργία που ωθεί τους καλλιτέχνες όλων των ειδών. Γιατί το γράψιμο; Γιατί μου ταίριαζε, ίσως, από άποψη ιδιοσυγκρασίας, γιατί ποτέ δεν ήμουν απόλυτα ικανοποιημένος με όσα διάβαζα, γιατί ίσως ήταν, τελικά, η μοίρα μου.

“Θλιμμένα Απομεσήμερα στην Αμαζονία”. Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο.

Με τα “Θλιμμένα Απομεσήμερα στην Αμαζονία”, θέλησα να γράψω ένα μυθιστόρημα πλούσιο, “καλειδοσκοπικό”, ας το πούμε έτσι, ένα βιβλίο που να περιέχει άλλα βιβλία, σαν αίθουσα με καθρέφτες κάποιου μπαρόκ μεγάρου, χωρίς όμως να ξεστρατίζουμε απ’ την πλοκή. Πρόκειται για μια σάτιρα των θεωριών συνομωσίας αλλά και μια σάτιρα της λογοτεχνίας, των λογοτεχνικών στυλ γενικά. Ξέρετε ποιό είναι το πιο ωραίο σχόλιο που άκουσα για τα “Θλιμμένα Απομεσήμερα”; Κάποιοι μου είπαν πως, όταν το διάβασαν, ένοιωσαν “γεμάτοι”, σαν  να είχαν διαβάσει πολλά βιβλία μαζί. Είμαι εξαιρετικά ικανοποιημένος με αυτή την άποψη.

Τρία μυθιστορήματα… όλα διαφορετικά. Ποιό είδος είναι πιο κοντά σε εσάς;

Τα μυθιστορήματά μου είναι όντως διαφορετικά μεταξύ τους, έχουν όμως όλα κάποιους κοινούς άξονες: Την αγάπη για το “φανταστικό”, την παρωδία, την βαθιά πεποίθηση πως η ανθρώπινη προσωπικότητα είναι κάτι απείρως βαθύ και περίπλοκο. Και στα τρία μυθιστορήματα επιδίωξα να έχω γρήγορη πλοκή, μυστήριο, χιούμορ. Αυτό το τελευταίο, νομίζω, είναι το στοιχείο που με χαρακτηρίζει περισσότερο και σαν άνθρωπο και σαν λογοτέχνη.

Σήμερα γράφουν πολλοί. Γιατί νομίζετε ότι οδηγούνται στη συγγραφή;

Το ότι γράφει πολύς κόσμος είναι, νομίζω, ευτυχές σαν γεγονός ανεξάρτητα από την ποιότητα των αποτελεσμάτων. Γιατί γράφουν; Ίσως από ματαιοδοξία, ίσως για να γνωρίσουν τον εαυτό τους καλύτερα. Εξίσου “νόμιμα” και τα δύο κίνητρα, κατά τη γνώμη μου.

Κατάγεστε από τα Χανιά. Πόσο σας έχει επηρεάσει ο τόπος καταγωγής σας;

Νομίζω πως πόλεις όπως τα Χανιά “κατασκευάζουν”, ας το πούμε έτσι, καλλιτέχνες. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να μεγαλώνει σε μια πόλη χωρίς ιστορικό κέντρο ή μακριά από τη θάλασσα, αν και τις τελευταίες δεκαετίες ο τουρισμός έχει αλλοιώσει την φυσιογνωμία της πόλης και αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Για μένα, ωστόσο, τα Χανιά είναι η πόλη της παιδικής μου ηλικίας και έτσι προτιμώ να τα φέρνω στο νου κάθε φορά: όπως ήταν κάποτε.

Ο τίτλος είναι σημαντικός για ένα βιβλίο ή όχι;

Ο τίτλος είναι σημαντικός για τον αγοραστή, πολλές φορές ένας άσχημος ή ανεπαρκής τίτλος βλάπτει την εμπορικότητα του βιβλίου. Άλλες φορές, πάλι, ένας όμορφος τίτλος μπορεί να λειτουργήσει σα “στέμμα” ενός εξίσου σημαντικού έργου –φέρνω στο νου μου τον Προυστ: “Αναζητώντας το Χαμένο Χρόνο”, τυπικό παράδειγμα όπου ένας υπέροχος τίτλος κοσμεί επάξια ένα μεγάλο έργο.

Ποιός είναι για εσάς ο ιδανικός αναγνώστης;

Φυσικά δεν έχω απαιτήσεις όσον αφορά το ύψος, το βάρος ή ακόμα και την ηλικία του αναγνώστη, σίγουρα όμως έχω απαιτήσεις όσον αφορά το νοητικό και το μορφωτικό του επίπεδο –και δεν αναφέρομαι σε τίτλους σπουδών αλλά στην πραγματική, την ουσιαστική ευφυΐα και μόρφωση. Μπορεί τα μυθιστορήματά μου να είναι αβίαστα, “εύκολα” θα μπορούσε να πει κανείς, περιέχουν ωστόσο χίλιες δυο λεπτομέρειες που κάποιος αδαής δεν θα μπορέσει να εκτιμήσει και έτσι θα πήγαιναν στράφι. Δεν θα ήθελα να συμβεί κάτι τέτοιο. Ωστόσο δεν μπορούμε να ελέγχουμε ποιοι μας διαβάζουν και ποιοι όχι και, σε κάθε περίπτωση, καλό είναι να μας διαβάζουν όσο γίνεται περισσότεροι.

Στην Ελλάδα του 2018 με ανεργία στα ύψη και να τίθεται καθημερινά αγώνας για επιβίωση. Τί αξία μπορεί να έχει η πνευματική τροφή;

Δεν ήταν λίγοι οι καλλιτέχνες που έζησαν και πέθαναν “στην ψάθα” που λέμε. Τί τους ωθούσε στην δημιουργία ενώ αδυνατούσαν να ικανοποιήσουν βασικές ανάγκες; Η απάντηση είναι: η λαχτάρα του πνεύματος. Το “πνεύμα”, όσο αφηρημένο και αν ακούγεται ως έννοια, είναι αυτό που δίνει νόημα στη ζωή. Και χωρίς νόημα τη ζωή δεν μπορεί να την αντέξει κανείς, είτε με χρήματα είτε χωρίς. Φυσικά κάποιοι δεν το αντιλαμβάνονται έτσι, ίσως όμως να έπρεπε να το ξανασκεφτούν.

Τί ρόλο παίζουν τα ταξίδια για ένα συγγραφέα; Εσάς σας επηρεάζουν ως ψυχοσύνθεση και ως κουλτούρα;

Ταξιδεύω μανιωδώς και τα ταξίδια μου με έχουν καθορίσει σε μεγάλο βαθμό. Όμως εγώ είμαι η μια όψη του νομίσματος. Στην ιστορία της λογοτεχνίας συναντάμε δύο περιπτώσεις: Εκείνους που, σαν εμένα, λάτρευαν ή είχαν ανάγκη τα ταξίδια και οι συχνές μετακινήσεις τους ωθούσαν σε ένα πιο “περιπετειώδες” ή “ευκίνητο” είδος λογοτεχνίας, π.χ. ο Κίπλινγκ ή ο Χέμινγουεϊ.  Απ’ την άλλη, πάλι, έχουμε τα παραδείγματα του Κάφκα, που ελάχιστα ταξίδευε ή του Πεσσόα, που το μοναδικό μεγάλο ταξίδι του το έκανε πολύ νέος. Αυτοί οι δύο συγγραφείς ταυτίστηκαν με την πόλη τους (Πράγα, Λισσαβόνα) και με ένα στυλ “στατικό”, “κλειστό”. Και οι δύο ιδιοσυγκρασίες έχουν να επιδείξουν μεγάλους λογοτέχνες. Όσον αφορά εμένα, στη ζωή μου όπως και στα βιβλία μου, μου αρέσει να αλλάζω συχνά τόπο δράσης. Διαφορετικά πλήττω. Όσον αφορά την επίδραση των ταξιδιών στο έργο μου, όποιος με διαβάσει θα αντιληφθεί μια πιο “κοσμοπολίτικη” άποψη από αυτή που θα έχει συνηθίσει σε άλλους έλληνες συναδέλφους.

Υπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία στα βιβλία σας;

Πιστεύω βαθιά πως κάθε αφήγημα είναι μια συγκαλυμμένη αυτοβιογραφία. Όσον αφορά εμένα προτιμώ να υποβαθμίζω τα αμιγώς προσωπικά στοιχεία γιατί αυτό είναι το γούστο μου και γιατί, στο κάτω κάτω, δεν ενδιαφέρουν τον αναγνώστη.

Διαβάζετε; Ποιόν συγγραφέα θαυμάζετε;

Διαβάζω μανιωδώς. Από συγγραφείς, δεν θα πω “θαυμάζω” (το να θαυμάζεις συγγραφείς είναι επικίνδυνο για το στυλ σου: κινδυνεύει να σε μετατρέψει σε πίθηκο), θα προτιμήσω να πω “αισθάνομαι κοντά” σε κάποιους. Ποιοί είναι αυτοί; Πολλοί. Μπόρχες, Πόε, Ζεράρ ντε Νερβάλ, Προυστ, Κάφκα, Ναμπόκοφ, Κίπλινγκ, Καρπεντιέ, Σάμπατο, Γιόζεφ Ροτ (ένας από τους πιο αδικημένους, τεράστιο ταλέντο κατά τη γνώμη μου) αλλά και ο Γκαίτε, ο Πεσσόα και πάει λέγοντας. Ωστόσο, ο άνθρωπος που με επηρέασε περισσότερο στη ζωή αλλά και στο έργο μου τελικά, δεν ήταν λογοτέχνης αλλά ψυχαναλυτής: ο  Κάρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, τα γραπτά του οποίου διαβάζω και ξαναδιαβάζω χωρίς να μπορώ να τα εξαντλήσω.

Μελλοντικά συγγραφικά σχέδια;

Τίποτε συγκεκριμένο, μονάχα να γράφω, να γράφω, να γράφω –ξέρετε, είναι μπελάς, αν αρχίσεις δυσκολεύεσαι να σταματήσεις! Περιμένω να δω τί εκπλήξεις μου επιφυλάσσει η φαντασία μου.

Ποιά είναι η καθημερινότητά σας;

Προσπαθώ να μην έχω αυτό που λένε “καθημερινότητα”. Αν μια μέρα είναι όμοια με την προηγούμενη τότε έχουμε πρόβλημα! Το μόνο πράγμα που με κρατά σε κάποια σχετική ρουτίνα είναι το γράψιμο. Με τα μυθιστορήματα, ξέρετε, δεν συμβαίνει ότι συμβαίνει στην ποίηση, φερ’ ειπείν, δεν έχουμε την πολυτέλεια να γράφουμε μονάχα όταν έχουμε έμπνευση, έτσι δεν θα τελειώναμε ποτέ. Ο μυθιστοριογράφος είναι υποχρεωμένος να δουλεύει ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, πρωί ή βράδυ δεν έχει σημασία, όμως σίγουρα σε καθημερινή βάση μέχρι να ολοκληρώσει το έργο του. Ευτυχώς γράφω στο χέρι οπότε μπορώ να κουβαλώ με άνεση τα γραπτά μου όταν ταξιδεύω, δεν έχω ανάγκη λαπτοπ. Τυχερός καμιά φορά αυτός που αγνοεί την τεχνολογία!

Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου

Το τραγούδι που σημάδεψε το καλοκαίρι των Πανελληνίων σου, ανάλογα με τη χρονιά που έδινες!

Καθώς πήγαινα βόλτα προχθές με το αμάξι, έτυχε (όσο τυχαίο μπορεί να είναι δηλαδή) να πέσω σε σταθμό που έπαιζε το «Θέλω να σε ξαναδώ».https://youtu.be/GPiPMzVSyYwhttps://youtu.be/GPiPMzVSyYw

Και κάπου εκεί, αναρωτήθηκα. Τα καημένα τα παιδιά που έδιναν Πανελλήνιες φέτος, τι τράβηξαν με αυτό το τραγούδι; Είχαν που είχαν τα προβλήματά τους, ήταν κι αναγκασμένα να ακούν μονίμως τον Κιάμος με τον κύριο Super Saiko και τον fit Μπο.

Κάπως έτσι προσπάθησα να θυμηθώ όλα εκείνα τα τραγούδια που σημάδεψαν κάθε χρονιά και τα κατάφερα! Εσύ θυμάσαι (τουλάχιστον) το δικό σου;

Αν όχι, θα στο υπενθυμίσω εγώ:
2008 Μέσα σου - Stavento

Το κομμάτι με τα «ευκόλως εννοούμενα να παραλείπονται». Πόσες φορές το είχες τραγουδήσει με πονηρό βλέμμα, και άλλες πόσες σου το είχαν τραγουδήσει; Παίζεται ακόμα και σήμερα ανά διαστήματα, σίγουρα όμως αυτοί που έδιναν πανελλήνιες το '08, το ένιωσαν για τα καλά στο πετσί τους το κομματάκι. Α ρε Μιχάλη τι τους έκανες!

2009 Όταν σ'είχα πρωτοδεί - Professional Sinnerz

Καρακαταφιερωμένο, ειδικά όσο ήσουν κλεισμένος μες στο σπίτι παρέα με τον Πλάτωνα ή τα μαθηματικά και σκεφτόσουν το αμόρε. Μπορεί να σιγοψυθίριζες ότι δεν είναι καιρός για έρωτες, αλλά μέσα σου ανυπομονούσες για το πότε θα τελειώσουν οι κωλοπανελλήνιες να κάνεις καλοκαιράρα και ζωάρα, χωρίς να κουνήσεις ούτε το μικρό σου δαχτυλάκι.

2010 Last Summer - Νίκος Γκάνος

Ζούσες για τη στιγμή που θα το άκουγες να ηχεί στα beachόμπαρα και στις παραλίες όπου θα κατέφευγες με το που έδινες το τελευταίο μάθημα. Το μόνο που σκεφτόσουν ήταν μαυρισμένο σώμα, κοκτεϊλάκια, πισίνες, παραλίες, κομενάκια παντού. Ήταν και η περίοδος που ο Νίκο Γκάνο δεν ήταν και τόσο γνωστός και αναρωτιόσουν «Πώς λέγεται αυτό το τραγούδι, εκείνου του Νίκο μωρέ;».

2011 Μια ζωγραφιά - Demy, ft. Μηδενιστής

Λίγη pop δεν κάνει κακό. Ήταν η φάση που έλεγες «Ζωγράφισε μου τ'αστέρια και κύκλωσε μου...το λάθος». Συγκέντρωση καμία προφανώς, λίγους μήνες πριν το καλοκαιράκι, αλλά όφειλες να τονώσεις κάπως τον εαυτό σου λίγο πριν το...κακό. Τώρα το αν τόνωνες τον εαυτό σου, ή αντιθέτως, σερνόσουν ακόμη περισσότερο στα πατώματα, είναι άλλο θέμα.

2012 Πιο ψηλά - Vegas

Οι Vegas στα πολύ καλά τους. Και δώσ' του στα διαλείμματα να τραγουδάς «Είσαι ό,τι έψαχνα να βρω, κάθε ελπίδα που' χα να ερωτευτώώώώ» από το Mp4 που είχες τότε. Όλα αυτά βέβαια, λίγο πριν μπεις ξανά στην τάξη, για να συνεχίσεις την άσκηση που είχε να πέσει εδώ και 5 χρόνια (η οποία εν τέλει, επειδή συζητήθηκε πολύ δεν έπεσε ούτε στη δική σου χρονιά). #άτιμοσύστημα

2013  Η επιμονή σου - Ελεονόρα Ζουγανέλη

Πολύ έντεχνα τα παιδιά της συγκεκριμένης χρονιάς. Έδινες πανελλήνιες υπό τον ρυθμό του Μπάλου. Μέχρι και στα σήριαλ έμπαινε αυτό το τραγούδι (δηλαδή σε όποιον δεν άρεσε, δεν είχε σωτηρία). Παίζει ακόμα και οι ροκάδες να άκουγαν Ζουγανέλη εκείνη την περίοδο. Ούτε κι εσύ γλίτωσες βέβαια από αυτήν την τρέλα. Παραδέξου το, το αφιέρωσες έστω και μία φορά στον καθηγητή σου λέγοντας «Αχ αυτή η επιμονήήή σου», καθώς προσπαθούσε επί 45 λεπτά να σου βάλει στο μυαλό ότι υπήρξε πόλεμος στην Καρχηδόνα, ο οποίος είχε προοικονομηθεί από ένα σύκο.

2014 Μια φορά στο τόσο - Μαλού

Η πρώτη επιτυχία της τότε πρωτοεμφανιζόμενης Μαλού. Πέρα το ότι σε άγγιζε πολύ, διότι λόγω πανελληνίων δεν πολυέβγαινες (λέμε τώρα) και σκεφτόσουν από μέσα σου «Πέρνα ρε ζώο  ψυχή μου, να με δεις λίγο, που κάθομαι και μαθαίνω για το πότε κατουράει ο Πλάτωνας και για το 3ο παράδειγμα στα μαθηματικά», ήταν κι ένα ευχάριστο κομματάκι να ακούς εκείνη τη φάση της ζωής σου.

2015 Η πιο ωραία στην Ελλάδα - Κωνσταντίνος Personas

Αν πεις ότι το '15 δεν το άκουγες, θα είσαι ψεύτης, υποκριτής, σαδιστής και μαζοχιστής. Πέρα του ότι παίζεται πολύ ακόμα, σίγουρα ήσουν και εσύ από τα παιδιά που είχαν μάθημα στο φροντιστήριο και άκουγαν να παρελαύνουν από κάτω τα αμάξια με το «Τίκα τάκα τίκα τάκ» (όπως το λέγανε) στη διαπασών. Εκτός αυτού, στα κλαμπ ήταν το κομμάτι «σήμα», με το που έμπαινε δηλαδή ξεκινούσε το πανηγύρι. Ήταν παντού με λίγα λόγια!

2016 Μετρώ αντίστροφα - Κωνσταντίνος Κουφός

Και την αμέσως επόμενη χρονιά, κερδίζει και πάλι την πρωτιά ο Κωνσταντίνος Κουφός, αφού κατάφερε για άλλη μία φορά να κάνει πλύση εγκεφάλου στους πάντες. Αντικειμενικά πάντως μιλώντας, δεν ήταν και από τα τραγούδια που τα άκουγες και σε ξετρέλαναν, απλά λόγω της πολλής επανάληψης και του ρυθμού, δεν είχες άλλη επιλογή από το να δώσεις κι εσύ πόνο. Και δώσ' του να γράφεις ΑΟΘ και να βλέπεις 5, 4 και να συμπληρώνεις «3,2,1 μετρώ αντίστροφα...».

2017 Despacito - Luis Fonsi

Ένα θα πω, το τραγούδι αυτό έχει πάνω από 5 δις προβολές! Οπότε δε χρειάζεται καν να μπω στον κόπο να εξηγήσω γιατί ήταν το κομμάτι των Πανελληνίων του '17. Εκτός του ότι έμαθες και λίγο από την ισπανική τη γλώσσα χάρη σε αυτό, το άκουσες να βγαίνει σε instrumental, acapella, remix, cover και άλλες πόσες ακόμα διαφορετικές διασκευές. Και εκκλησία που πήγαινες, νόμιζες θα βγει ο Σαν Πέτρο να ψάλει, αντί του Πάτερ Αντώνιου. Το τραγούδαγε ακόμα και η μάνα σου. Τα λόγια μετά από αυτό είναι περιττά.

2018 Θέλω να σε ξαναδώ - Πάνος Κιάμος

Όταν λέμε ακούγεται παντού, εννοούμε κυριολεκτικότατα παντού. Να σε ρωτάει ο καθηγητής τι θέλει να πει ο Πλάτωνας στο συγκεκριμένο στοίχο, και να απαντάς «Θέλειιι... να σε ξαναδεί». Παρ' όλα αυτά, για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, έχει ωραίο ρυθμό και όταν μπαίνει στα κλαπς δεν μπορείς παρά να νιώσεις τον πόνο που βγάζει (γιατί βγάζει και μπόλικο)!
https://youtu.be/GPiPMzVSyYwhttps://youtu.be/GPiPMzVSyYw

Όλα αυτά όμως είναι παρελθόν, αφού οι πανελλήνιες για άλλη μια χρονιά έφτασαν στο τέλος τους και το καλοκαίρι έχει ήδη αρχίσει... Καλές διακοπές!

https://www.neopolis.gr/to-tragoudi-pou-simadepse-to-kalokairi-analoga-me-panellinies/https://www.neopolis.gr/to-tragoudi-pou-simadepse-to-kalokairi-analoga-me-panellinies/


"Σήμερα προωθείται και επιβραβεύεται η παράδοση άνευ όρων"Άρης Μπινιάρης

Ο Άρης Μπινιάρης σκηνοθετεί την παράσταση «Πέρσες» του Αισχύλου. Η απώλεια, όπως την αποτύπωσε στο έργα του ο Αισχύλος, οι ερμηνείες των ηθοποιών που πρωταγωνιστούν, αλλά και η σκηνοθετική ματιά του Αρη Μπινιάρη, μεταφέρουν στον θεατή τις ζοφερές στιγμές που βίωσαν χιλιάδες άνθρωποι. Απολαύστε την συνέντευξη που μας έδωσε ο σκηνοθέτης και προετοιμαστείτε για την παράσταση.
"Πέρσες» του Αισχύλου.Ναι μεν επαινεί τους Έλληνες αλλά μιλά και για τον θρήνο των ηττημένων.Τι μας διδάσκει;
Ο Αισχύλος επιχειρεί να πετύχει την ταύτιση του θεατή με τα πρόσωπα του έργου και τις συναισθηματικές καταστάσεις που τα διατρέχουν. Δεν διατηρεί αποστάσεις, δεν σχολιάζει, δεν κριτικάρει. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνει, μέσα από την πλήρη συναισθηματική ταύτιση, την αποταύτιση από το δυσάρεστο παράδειγμα. Στο τέλος του έργου ο θεατής διδάσκεται για την αξία της ελευθερίας, έχοντας βιώσει και αισθανθεί, μέσω του χορού και των προσώπων του έργου, τις καταστροφικές συνέπειες του ναρκισσισμού, της αλαζονείας και του δογματισμού.

Ποιο είναι το πρόσωπο που κινεί το νήματα στους Πέρσες;
Τα νήματα στους Πέρσες τα κινεί η παντελής απουσία της πατρικής φιγούρας στο βασίλειο των Περσών. Έτσι αιτιολογείται σε μένα, η μανιακή και διαταραγμένη συμπεριφορά του Ξέρξη, η παλινδρόμηση της Άτοσσας ανάμεσα στην ψευδαίσθηση του ονείρου και την πραγματικότητα καθώς και οι καταστροφικές συνέπειες των επιλογών τους.

«Πέρσες»το έργο είναι αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό. Εσείς που εστιάσατε;
Πιστεύω πως οι Πέρσες είναι έργο που καταδεικνύει μεν τις καταστροφικές συνέπειες μιας δύναμης που εκστρατεύει μανιακά και αδηφάγα για την απόκτηση περισσότερου πλούτου αλλά παράλληλα υμνεί τον πολεμιστή που μάχεται και προασπίζει τον ζωτικό του χώρο απέναντι σε μια τέτοια δύναμη. 

Η Ελλάδα του σήμερα έχει σχέση με τους Έλληνες του Αισχύλου;
Σε καμία περίπτωση. Σήμερα προωθείται και επιβραβεύεται η παράδοση άνευ όρων. Το να προασπίσεις τον ζωτικό σου χώρο τόσο σε ψυχικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, θεωρείται ταμπού. Οι Έλληνες που πολέμησαν και νίκησαν στην Σαλαμίνα, πιστεύω πως στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων.

Στους Πέρσες ο θρήνος έρχεται στο τέλος.Ο χορός θυμώνει, οργίζεται αλλά αντιστέκεται στην απώλεια.Τι θεωρείτε απώλεια;
Αρκετές φορές στη ζωή, είτε ασυνείδητα είτε συνειδητά, θα χρειαστεί να αφήσουμε κάτι πίσω μας, να μας αφήσεις κάτι, να χάσουμε κάποιον. Όλα αυτά είναι απώλειες. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, στο τέλος του έργου, ο χορός και ο Ξέρξης θρηνούν γι' αυτούς που 'χουν χαθεί. Όταν κάποιος συνειδητοποιήσει το μέγεθος της απώλειας και τελικά να πενθήσει μέσω του θρήνου, διανοίγει μια θεραπευτική προοπτική και με τον καιρό, έχει την ευκαιρία να βγει από μια μόνιμη κατάσταση πένθους και να προχωρήσει.

Είστε ηθοποιός,σκηνοθέτης μουσικός.Στις παραστάσεις σας»Πέρσες»και «Βάκχες»που είχα την τιμή να παρακολουθήσω η μουσική έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Πόσο βοηθά η μουσική την τραγωδία;
Η μουσική στις παραστάσεις που έχω σκηνοθετήσει με βοηθά στο να εξωτερικεύει τον εσωτερικό παλμό των νοημάτων του έργου. Έτσι ο θεατής αφενός κατανοεί την ιστορία αφετέρου έχει την δυνατότητα να προσλάβει τους κραδασμούς και τις δονήσεις των συναισθηματικών και ψυχικών δυναμικών που διατρέχουν τα πρόσωπα.

Ως γιος ηθοποιού μεγαλώσατε σε πρόβες,σε σκηνές και θέατρα. Πόσο καθοριστικός ήταν στην πορεία σας;
Εξαιρετικά καθοριστικό. Το πιο δυνατό στοιχείο που έχω από τον πατέρα μου είναι η συγκίνηση που του προκαλούν τα ποιητικά κείμενα.

Παρά το γεγονός ότι είχατε τον πατέρα σας στην ηθοποιία προτιμήσατε τον δύσκολο δρόμο. Ξεκινήσατε με το θέατρο δρόμου.Τι αποκομίσατε από την εμπειρία αυτή;
Έμαθα να προσαρμόζομαι σε δύσκολες συνθήκες και να τα βγάζω πέρα. Επίσης εκπαιδεύτηκα σε απαιτητικές, ως προς την ακρίβεια της εκτέλεσής τους, θεατρικές τεχνικές. Το σημαντικότερο όμως ήταν πως ξεκίνησα από νωρίς να λειτουργώ σε μια ομάδα που δημιουργούσαμε τις δικές μας παραστάσεις, με δική μας μουσική και κείμενα. 

Ηθοποιία ή σκηνοθεσία;
Ηθοποιία, σκηνοθεσία, σύνθεση, δραματουργία, στιχουργία, μουσική.

Ποιες είναι οι θεατρικές και κινηματογραφικές σας επιρροές;
Οποιοδήποτε έργο τέχνης, τόσο από το παρελθόν όσο και από το σήμερα, που έχει ως  πρόθεση να συσχετιστεί με τον θεατή, είναι παράγωγο σκληρής δουλειάς και έχει λειτουργήσει εξελικτικά για τον καλλιτέχνη που το παρήγαγε. 

Τι επιδιώκετε από τους ηθοποιούς σας; Πως το καταφέρνετε;
Θα σας απαντήσω μέσα από τη φάση που βρίσκομαι τώρα. Επιδιώκω μεγαλύτερη εμβάθυνση στην μαστοριά του θεάτρου. Επιθυμώ να δημιουργήσω τις συνθήκες για να έχουμε περισσότερο χρόνο για κάτι τέτοιο.

Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου

Η Irina Shayk έκανε μια αλλαγή στο look της που κανείς δεν περίμενε!

Η Ρωσίδα καλλονή το Σαββατοκύριακο παρακολούθησε από κοντά την ανδρική εβδομάδα μόδας του Μιλάνου και έκανε τα φλας να πάρουν «φωτιά»!

Η 32χρονη καλλονή, αυτή την φορά, έκανε την έκπληξη και ξάφνιασε τους θαυμαστές της με το νέο look στα μαλλιά της.

Η Irina Shayk απαρνήθηκε τα μακριά, καστανά μαλλιά της και αποφάσισε να τα κόψει αρκετά κοντά με αφέλειες να καλύπτουν το μέτωπό της ενώ άλλαξε και το χρώμα υιοθετώντας πλέον το καστανόξανθο.



Και με αυτό το μήκος και στυλ πάντως η Shayk είναι ακαταμάχητη!

Όσο για το outfit που επέλεξε; Ένα μαύρο blazer που αποκάλυπτε το ντεκολτέ της. Το μακιγιάζ της ήταν σε φυσικούς τόνους και με αισθησιακές λάμψεις. Η συνολική της εικόνα είναι σαγηνευτική.

Govastileto.gr

Γλυκιά κολοκυθόπιτα

Την προηγούμενη εβδομάδα δοκίμασα την κολοκυθόπιτα της Αναστασία Σπήλιου και έπαθα πλάκα τόσο νόστιμη γλυκιά πίτα δεν έχω ξαναφαει.. Κι αφού η φίλη μου ξέρει ότι λατρεύω τα σιροπιαστά μου υποσχέθηκε κολοκύθα που είχε στην κατάψυξη.. Χτες μου την έφερε, την άφησα στη συντήρηση να ξεπαγωσει και σήμερα την έφτιαξα...
 Συνταγή:
1 κιλό κολοκύθα κίτρινη
1/2 κούπα ( του νες) σταφίδα ξανθιά
1/2 κούπα σουσάμι καβουρδισμένο
1/2 κούπα ζάχαρη
1 κούπα καρύδια χοντροκομμένα
1 κ.γ κανέλα
1/4 κ.γ γαρύφαλλο
12 φύλλα κρούστας
150 γραμμ φρέσκο βούτυρο.
Για το σιρόπι::
500 γραμμ ζάχαρη
500   νερό
χυμό από μισό λεμόνι
ξύσμα πορτοκαλιού ή περγαμόντο.
Αν έχουν φρέσκια κολοκύθα την καθαρίζουμε και την τρίβουμε με το χοντρό τρίφτη. Αν έχουμε στην κατάψυξη απλά τη βγάζουμε στη συντήρηση να ξεπαγωσει καλά.
Αφού ξεπαγώσει η κολοκύθα την πατάμε πολύ καλά να στραγγίξουν τα υγρά της.
Σε μπολ ανακατεύουμε όλα τα υλικά και την κολοκύθα.
Στρώνουμε ένα φύλλο λαδώνουμε ελαφρά διπλώνουμε λίγο το φύλλο και βάζουμε από άκρη σε άκρη την γέμιση. Ρολαρουμε και σε λαδωμένο ταψί.
Αφού κάνουμε όλα τα φύλλα μας χαράζουμε σε ίσια κομμάτια,  ζεσταίνουμε το βούτυρο και το ρίχνουμε από πάνω.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190 βαθμούς μέχρι να πάρουν ωραίο χρυσαφένιο χρώμα .( περίπου 50 λ.ανάλογα τον φούρνο) .
Όταν κρυώσει η πίτα μας βράζουμε το σιρόπι για 6-7 λ από την ώρα βρασμού και ρίχνουμε κουταλιά- κουταλιά το σιρόπι μας.
Αφήνουμε όλη νύχτα να τραβήξει το σιρόπι.
Καλή επιτυχία 💞Εγώ την έκανα ρόλο και στο ταψί σαν σαλιγκάρι.
Συνταγή της Αναστασίας Σπήλιου.
https://mpaxarikkanela.blogspot.com/2018/06/blog-post_15.html?m=1https://mpaxarikkanela.blogspot.com/2018/06/blog-post_15.html?m=1

"Το γράψιμο είναι μια πλημμυρίδα από συναισθήματα και μνήμες"Τριανταφυλλιά Κωνσταντινίδου

Η Τριανταφυλλιά Κωνσταντινίδου γράφει  ιστορίες για μικρούς και μεγάλους αναγνώστες, σύγχρονα προβλήματα, δοσμένα με απλότητα, καθαρότητα λόγου, άνεση, ορμή  και  αμεσότητα. Με την  πένα της περιγράφει έναν κοσμό όπου όλα θα μπορούσαν να συμβούν και άλλα τόσα να ειπωθούν με τρόπο  απλό και όμορφο.Η συγγραφέας μίλησε με τη Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου στο statusvoice.gr.

Κοιτάζοντας το βιογραφικό σας βλέπω πως σπουδάσατε αγγλική φιλολογία στο ΑΠΘ.Γιατί ασχοληθήκατε με τη συγγραφή;

Από εσωτερική ανάγκη, η οποία με ώθησε να πάρω μολύβι και χαρτί και να αποτυπώσω τα βιώματα και τα συναισθήματά μου, τα οποία αναδύθηκαν από το βάθος του μυαλού μου και με παρέσυραν σιγά σιγά να γράψω. Η συγγραφή προέκυψε στη ζωή μου ως εκ θαύματος, έτσι ξαφνικά, δέκα χρόνια πριν, λίγο μετά από μια περιπέτεια που είχα με την υγεία μου. Λειτούργησε κατά κάποιον τρόπο θεραπευτικά, ως βάλσαμο στην καρδιά και στην ψυχή μου. Το γράψιμο για μένα δεν είναι απλώς μια σιωπηλή αφήγηση, αλλά μια πλημμυρίδα από συναισθήματα και μνήμες, όπου εμπεριέχονται ένα ξέσπασμα, ένα παράπονο, ένας σπαραγμός, μια δοκιμασία, μια κραυγή. 


«Δούναβης»Χρησιμοποιείται μεταφορικά, κυριολεκτικά και συμβολικά.Γιατι επιλέξατε αυτό το ποτάμι;
Επέλεξα τον Δούναβη, διότι η θέα του ποταμού αυτού, όταν τον αντίκρισα για πρώτη φορά, σε ένα από τα ταξίδια μου, μου προκάλεσε όχι μόνο θαυμασμό, αλλά και δέος. Για αυτό, το στοιχείο του νερού με τη διπλή σημασία, πηγή ζωής και όχι μόνο, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιλογή μου. 
Η Δανάη και ο Στεφαν είναι ήρωες απλοί και καθημερινοί.Με χαρές και λύπες.Ποιος ήρωας σας έχει τα πιο πολλά στοιχεία από την Τριανταφυλλιά;
Ο Στεφάν και η Δανάη, το ζευγάρι των ηρώων μου που πρωταγωνιστούν στο παραδουνάβιο σκηνικό, θα συναντηθούν για πρώτη φορά στο κέντρο της ρουμανικής πρωτεύουσας. Τα βλέμματά τους θα διασταυρωθούν τόσο, όσο θα χρειαστεί ο φτερωτός θεός, ώστε να χτυπήσει την πόρτα της καρδιάς τους. Με αυτόν τον τρόπο, θα ξεκινήσει μια ιστορία, πλημμυρισμένη από έρωτα, πάθος, μουσική, όπου τα κύματα του Δουνάβεως θα φέρουν μαζί τους διλημματικές προκλήσεις, επώδυνες επιλογές και αναπόφευκτες συγκρούσεις. Πρόκειται για μια ιστορία αγάπης, κόντρα στις κοινωνικές συμβάσεις, με δραματικά στοιχεία και ιστορικά γεγονότα από το πρόσφατο παρελθόν της Ρουμανίας. Ο '' Άγριος Δούναβης '' είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με φόντο το Βουκουρέστι και το πέρασμά του από την μια εποχή στην άλλη. 

Το ζευγάρι που επιλέξατε είναι δύο άνθρωποι αντίθετοι από κάθε άποψη.Ομως αγαπιούνται με πάθος.Ο κόσμος θα τους εναντιωθεί.Τι σας ενέπνευσε αυτή η αγάπη;Ποιο ηταν το έναυσμα;

Έμπνευση για μένα είναι καθετί που μπορεί να με αγγίξει βαθιά, ένα συναίσθημα, μια δοκιμασία, ένας ενθουσιασμός. Σε κάθε μου ιστορία, με καθοδηγεί η ίδια η ζωή, όπου κυριαρχεί ό έρωτας, ο φόβος και ο πόνος. Καθώς λοιπόν ένιωθα την ανάγκη να γράψω ένα μυθιστόρημα γεμάτο εντάσεις και αλήθειες, ήρθε ως φαεινή ιδέα η αγάπη των ηρώων μου, επιζητώντας την πραγμάτωσή της σε βιβλίο. Το έναυσμα για τη συγγραφή του Δουνάβεως αποτέλεσαν τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις που υπάρχουν στον κόσμο και διαμορφώνουν εσφαλμένες πεποιθήσεις, εφόσον επιβάλλουν συγκεκριμένες συμπεριφορές. 
Πιστεύετε στη μοίρα; Είναι καταλύτης στη ζωή μας;

Πιστεύω ότι η μοίρα, την οποία έχει ορίσει ο Θεός ως Δημιουργός του σύμπαντος κόσμου, για τον κάθε άνθρωπο, παίζει καταλυτικό ρόλο στη ζωή μας, που σημαίνει ότι τίποτε δεν γίνεται τυχαία, αλλά για κάποιο λόγο. Ακόμη και το γεγονός ότι ο άνθρωπος έχει ελεύθερη βούληση και σκέψη, του δίνει απλώς τη δυνατότητα να επιλέξει δρόμους, οι οποίοι στην πραγματικότητα είναι προδιαγεγραμμένοι, για να βελτιώσει τη ζωή του. Για αυτό, την στιγμή που πρέπει, όλα μπαίνουν στη θέση τους και ο καθένας παίρνει το μερίδιό του, αυτό που του αναλογεί, όχι απαραίτητα αυτό που του αξίζει. 

Εχετε γράψει και παιδικά παραμύθια.Βραβευμενα παραμύθια.Το παιδικό κοινό είναι πιο εύκολο ή πιο δύσκολο;
Το παιδικό κοινό είναι πιο δύσκολο, ασφαλώς! Τα παιδιά είναι απαιτητικοί ακροατές. Με αποτέλεσμα να κρατούν τον αφηγητή-παραμυθογράφο σε εγρήγορση, ο οποίος καλείται να τραβήξει την προσοχή τους από την αρχή, να διατηρήσει αμείωτο το ενδιαφέρον τους καθ΄όλη τη διάρκεια της παρουσίασης και να απαντήσει στις αναρίθμητες ερωτήσεις τους με ειλικρίνεια, αγάπη και υπομονή. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για τα παιδιά ως αναγνώστες. Και αυτό, γιατί το βιβλίο πρέπει να τους δίνει κίνητρα για την ανάγνωση, όπως μια εμπνευσμένη εικονογράφηση και ένα δυνατό κείμενο με θέμα που περιστρέφεται γύρω από τα ενδιαφέροντά τους. 

Οι γονείς πως μπορούν να φέρουν τα παιδιά κοντά στο βιβλίο;
Δίνοντας οι ίδιοι το καλό παράδειγμα που χρειάζονται τα παιδιά τους. Σε ένα σπίτι, το οποίο διαθέτει βιβλιοθήκη όπου κυκλοφορεί το βιβλίο, με τον πατέρα και τη μητέρα να διαβάζουν, είναι σίγουρο ότι ένα τέτοιο περιβάλλον θα ευνοήσει την επαφή του παιδιού με το βιβλίο και θα καλλιεργήσει την αγάπη του για την ανάγνωση. Οι γονείς να επιλέγουν βιβλία που ψυχαγωγούν, που εξάπτουν τη φαντασία και ακονίζουν τη σκέψη, βιβλία σύμφωνα με την ηλικία, τα ενδιαφέροντα και τις δραστηριότητες των παιδιών τους, με βάση ένα ελκυστικό θέμα και μια εντυπωσιακή εικονογράφηση. Ας συνηθίσουν επίσης οι γονείς να διαβάζουν τις ιστορίες μαζί με τα παιδιά τους, δίνοντάς τους την ευκαιρία να χαρούν την ανάγνωση, να ταξιδέψουν στον μαγικό κόσμο της φαντασίας μέσα από τη δυναμική των εικόνων, των λέξεων και των ιδεών, και τέλος να εκφράσουν τις απορίες τους και να θέσουν τους προβληματισμούς τους. 

Διάβασα το παραμύθι σας «Ο Πέτρος κι η μάγισσα Καρκαγια».Αναφερεστε στο σχολικό εκφοβισμό.Μαλλον οι μεγάλοι πρέπει να διαβάσουν πρώτοι το βιβλίο αυτό.Για να γίνουν καλύτερα τα παιδιά μας.Μιληστε μας για το παραμύθι σας.
Ανέκαθεν μου άρεσε η ιδέα να γράψω κάτι που να διαδραματίζεται στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, με τις άπειρες φυσικές της ομορφιές. Έτσι, όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, άρχισα να γράφω το παραμύθι μου '' Ο Πέτρος και η μάγισσα Καρκάγια '', εντάσσοντας τους ήρωές μου στην ευρύτερη περιοχή της Πέλλας. Βασικό κριτήριο όμως για να γράψω το βιβλίο, αποτέλεσε μια νέα πραγματικότητα στον μαθητικό μικρόκοσμο, το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού. Τα κρούσματα βίας στα ελληνικά σχολεία αυξάνονται συνεχώς τα τελευταία χρόνια, ενώ παλαιότερα φάνταζαν αδιανόητα ή ήταν σχεδόν ανύπαρκτα. Στο βιβλίο μου πραγματεύομαι επίσης και άλλα θέματα κοινωνικής ευαισθητοποίησης, όπως η οικονομική κρίση, η ανεργία, η κατάθλιψη, η προστασία του περιβάλλοντος και οι μονογονεϊκές οικογένειες. Ο Πέτρος, ο ήρωας του βιβλίου μου, θα αναμετρηθεί με τους δαίμονές του και συγκεκριμένα θα κληθεί να αντιμετωπίσει τους εκφοβιστές του σχολείου του. Ώσπου μια μέρα, κυνηγημένος από τους διώκτες του, θα εγκλωβιστεί στο βάθος μιας σκοτεινής σπηλιάς. Και η ιστορία ξεκινάει! Η Καρκάγια, το υπερβατό σχήμα που χρησιμοποιώ στο βιβλίο μου, αυτό το πλάσμα με τις υπερφυσικές ιδιότητες, αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον κόσμο των ανθρώπων και τη φύση. Το μήνυμα που επιχειρώ να στείλω στους μικρούς μου φίλους είναι να συνεχίσουν να ονειρεύονται και να τολμούν αλλαγές στη ζωή τους, προκειμένου να αναγεννήσουν τον εαυτό τους. Το βιβλίο απευθύνεται σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, γιατί το συναίσθημα του φόβου μας απασχολεί όλους. 

Γιατι τα παιδιά πληγώνουν τα άλλα παιδιά;Γιατί είναι επιθετικά;

Ίσως γιατί έχουν πληγωθεί και τα ίδια, έχουν κακοποιηθεί στη ζωή τους και έχουν υποστεί παρόμοια συμπεριφορά στο σπίτι τους. Οι θύτες γίνονται επιθετικοί γιατί αποσκοπούν στην επιβολή της εξουσίας τους, η οποία ενισχύεται από την φυσική τους κατάσταση. Τα παιδιά αυτά έχουν δεχτεί απόρριψη, νιώθουν ζήλεια και φθόνο για τους άλλους ανθρώπους, τους οποίους θεωρούν υπεύθυνους επειδή ακυρώνονται τα όνειρά τους και δεν πραγματοποιούνται οι επιθυμίες τους. Έτσι, ο συσσωρευμένος θυμός τους εκδηλώνεται με πράξεις βίας προς ευάλωτα παιδιά, αδύναμα σωματικά και ψυχικά, για τα οποία δεν αισθάνονται καμία συμπόνοια. Στην πραγματικότητα η βία που ασκούν θα γυρίσει εναντίον τους. Γιατί η βία γεννάει βία!

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του statusvoice.gr
Σας ευχαριστώ πολύ κ. Παπαθανασίου για τις τόσο ενδιαφέρουσες ερωτήσεις σας, καθώς και για την τιμή και τη χαρά της λογοτεχνικής φιλοξενίας στην τόσο αξιόλογη ομάδα σας! Εύχομαι σε όλους καλό και δροσερό καλοκαίρι, με αισιοδοξία, πολλά χαμόγελα και συντροφιά ένα καλό βιβλίο!

Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου


 Ο καταρράκτης Κάρανος της Έδεσσας. Το Υπαίθριο Μουσείο Νερού στην Έδεσσα. Ο ποταμός Εδεσσαίος. (Φωτό,)

Ήθελα να ζω για εσένα...

Ήθελα να ζω για εσένα...
Ήθελες να μην ζεις χωρίς εμένα...
Σταμάτησα να βλέπω το φως εκείνο
που χάραζε την μέρα μου...
Λείπεις...
Μόνο ερημιά κυριαρχεί στην ψυχή μου,
όλα γκρεμίστηκαν, τα όνειρα χάθηκαν,
στέρεψαν μέσα στο σκοτάδι.
Το θέλω μας έγινε "εγώ"...
Αυτό φώναζες κλείνοντας την πόρτα.
Μέσα στις απουσίες σου προσπαθούσα
να δω κάτι όμορφο,
μόνο σκιές μαύρες τριγυρνούν
μουτζουρώνοντας τους τοίχους...
Προσπαθώ να ζωγραφίσω
έναν κόσμο χωρίς εσένα...
Μαύρες πινελιές μόνο βλέπω,
μουντά χρώματα, άοσμα, αόρατα όλα...
Ήθελα να ζω για εσένα, γεννήθηκα για εσένα,
σε μια νύχτα και με ανάγκασες
να χαθώ σ ένα δειλή...
Στις μοναξιάς μου τα κελιά ξανά…

Kostantinos Milios

ROCK συναυλία στον απόηχο του καλοκαιριού με τους ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ

Η πανθεσσαλική ένωση ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας σε συνεργασία με την τοπική σκήνη διοργανώνουν μια ROCK συναυλία στον απόηχο του καλοκαιριού . Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου στο κηποθέατρο <<Αλκαζάρ>>  Λάρισας στις 20:00 και σκοπό έχει την οικονομική ενίσχυση του συλλόγου.Μεγάλοι μας καλεσμένοι ένα συγκρότημα που μετράει 30 χρόνια στο χώρο με μεγάλες επιτυχίες αγαπημένα τραγούδια που όλοι έχουμε τραγουδήσει ο λόγος για τους ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ .Το συγκρότημα ταξιδέυει σε όλη την Ελλάδα με μια παράσταση σαν γιορτή που ο Νίκος Καλλίνης και ο Κώστας Λογοθετίδης μοιράζονται με τους παλιούς και νέους φίλους ,ερμηνέυοντας τα κλασσικά τους τραγούδια : " χειμωνιάτικα μπάρ","χρώματα","Δέν θυμάσαι","Είσαι ότι έχω","παραισθήσεις","Αγάπη τι δύσκολο πράγμα","Τα λόγια κομμάτια ", τα τραγούδια απο τον νέο τους δίσκο <<Μέτρα με Τέχνη τον Καιρό>> το καινούριο single << Γίνε Αγάπη>> αλλά και αγαπημένα τους τραγούδια άλλων δημιουργών. Μαζί τους ο Γιάννης Γρυπαίος -Μπάσο και ο Δημήτρης Αιγινίτης -Τύμπανα & φωνητικά . Την τοπική σκηνή θα εκπροσωπήσουν οι Distortion ( classic Rock) οι Rockόμελω (Ελληνική ρόκ) και οι Εναλλάξ (Ελληνική pop/rock) .Οι τιμές των εισιτηρίων είναι 5 ευρώ για εισιτήριο προπώλησης και 7 ευρώ στο ταμείο την ημέρα της συναυλίας . Σημεία προπώλησης θα ανακοινωθούν σύντομα.

21.06.2018: Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής και στη Λάρισα

Γράφει η Ηρώ Μπρότση

Βρισκόμαστε στα τέλη του Ιουνίου και την ημέρα του Θερινού Ηλιοστασίου, ίση μέρα και ίση νύχτα τον Ιούνιο, εορτάζεται Ευρωπαϊκώς και η Ημέρα της Μουσικής. Αποτελεί μια από τις Τέχνες που συντροφεύει την πορεία του ανθρώπου από καταβολής κόσμου και τον συντροφεύει σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητάς του.
Η Ημέρα της Μουσικής άρχισε να γιορτάζεται στο Παρίσι το 1982, με πρωτοβουλία του τότε υπουργού Πολιτισμού Ζακ Λανγκ, ενώ το 1985 ο θεσμός εξαπλώθηκε έξω από τα γαλλικά σύνορα. Η Αθήνα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1985, ήταν η πρώτη εκτός Γαλλίας χώρα στην οποία πραγματοποιήθηκε η Γιορτή της Μουσικής.
Μέσα σε λίγα χρόνια, η Ημέρα της Μουσικής έφτασε να είναι ένας πραγματικός θεσμός, ένα μεγάλο ευρωπαϊκό πολιτιστικό γεγονός που διεξάγεται κάθε 21 Ιουνίου σε περισσότερες από 22 χώρες, από την Ιρλανδία μέχρι το Καζακστάν και από τις Βαλτικές χώρες μέχρι την Κύπρο.
Ερασιτέχνες και επαγγελματίες μουσικοί κατακλύζουν δημοτικούς χώρους, πλατείες, δρόμους, σταθμούς, πάρκα και διάφορους άλλους χώρους, παρουσιάζοντας αφιλοκερδώς συναυλίες απ' όλο το μουσικό φάσμα. Δίνεται, έτσι, η ευκαιρία για μία ευρωπαϊκή πολιτιστική γιορτή που συμβάλλει ώστε να αναπτυχθούν πολιτιστικές ανταλλαγές και συνεργασίες ανάμεσα σε νέους και καθιερωμένους καλλιτέχνες από διαφορετικές χώρες.
Πιο συγκεκριμένα, για 4 μέρες από τις 21 έως τις 24 Ιουνίου του 2018, η μελωδικότερη γιορτή του καλοκαιριού δίνει το σύνθημα και μας καλεί να μοιραστούμε τα συναισθήματά μας για τη μουσική, με αφορμή τη 19η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής, που πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, του Υπουργείου Τουρισμού και του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού.
55 πόλεις από τις 13 περιφέρειες της χώρας συντονίζονται ώστε να ηχήσει μια κοινή μελωδία που θα ενώσει μουσικά ανθρώπους, γενιές, κουλτούρες και παραδόσεις σε όλη τη χώρα.
Περισσότερες από 320 εκδηλώσεις και συναυλίες και συνολικά 492 σχήματα, ορχήστρες και καλλιτεχνικές προτάσεις από επώνυμους, αλλά και ανερχόμενους καλλιτέχνες συνθέτουν το φετινό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής που και φέτος είναι αφιερωμένη στην  καλλιτεχνική έκφραση και την απόλαυση του ρυθμού και της μελωδίας.
Από τη Λευκάδα ως τη Νίσυρο και από τη Δημητσάνα ως την Αλεξανδρούπολη, το πρόγραμμα έχει εμπλουτιστεί με νέες πόλεις που εντάχθηκαν στο δίκτυο της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής. 
Ανάμεσά τους και η πόλη της Λάρισας, η οποία συμμετέχει στην γιορτή για την Ευρωπαϊκή Ημέρα της Μουσικής στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Πηνειού 2018, που διοργανώνει ο Δήμος Λάρισας και «η Πόλη που Μαθαίνει». Ραντεβού, λοιπόν, στο Ποτάμι της πόλης μας για εξαιρετικές δράσεις αλλά και πολλή μουσική.

Ηρώ Μπρότση 
Βοηθός Αρχισυνταξίας και Συντάκτρια στο Statusvoice.gr
Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας

Πηγές:
http://www.europeanmusicday.gr
http://www.europeanmusicday.eu/
https://www.sansimera.gr/

Πηγές εικόνων: http://www.europeanmusicday.gr

Να μου δείξεις τον δρόμο σου ήθελα...

Να μου δείξεις τον δρόμο σου ήθελα...
Άπλωσα λουλούδια στον δρόμο σου,
να με κοιτάζεις ήθελα και να πιστεύεις
σε ότι αγαπάς...
Να μην φοβάσαι για ότι έρχεται,
ήρθε ξανά ο έρωτας στην ζωή σου
Άνοιξε την πόρτα,
άνοιξε την μην φοβηθείς
Ο χρόνος τρέχει και δεν θα προλάβεις
για όσα ονειρεύτηκες...
Δείξε μου τον δρόμο σου...
Φωτεινό αστέρι θα γίνω να φέγγω κάθε βήμα σου,
να περπατάς στην θάλασσα
και να ζωγραφίζεις ουράνια τόξα
για την αγάπη...
Έλα μην αργείς ξανά,
περιμένω στην σιωπή μου ν΄ ακούσω
κάθε τραγούδι σου να φτάνει στην ψυχή μου...

Kostantinos Milios

Ορφάνεψε η ανθρώπινη στήριξη.

Ορφάνεψε η ανθρώπινη στήριξη.

Και μη χειρότερα,τας χείρας νίψαμεν, ουδόλως ανανήψαμεν,
χειροποίητες δημιουργίες της ανέχειας και χειροκροτήματα ανευ ουσίας,
πλέκουν τα εγκώμια της δια-φθοράς τα αργυρώνητα μολύβια της ενημέρωσης.

Χέρια γερασμένα από τα εξαντλητικά μεροκάματα στα λιοπύρια της φτώχειας,
ροζιασμένα και σκαμμένα από τα βασανιστικά ωράρια της εκμετάλευσης.

Απλώνουμε τα χέρια για να ενώσουμε τις σήραγγες των δισταγμών,
σκάβουμε με ευλάβεια το χώμα της λησμονιάς για να εξορύξουμε μνήμες,
παίζουμε στα δάχτυλα τις λέξεις σαν μας κατευθύνει μαεστρικά ο οίστρος.

Στα χέρια μας μεγαλώνουν τα παιδιά,ακουμπάνε οι εξαντλημένες αντοχές,
παίρνουμε το χαρτί της απόλυσης,
το φυλλάδιο με τις οδηγίες επιβίωσης,
στα ίδια αυτά χέρια που μας κρατάνε σφιχτά τις νύχτες χαρίζουμε περι-ποίηση,
κι όταν αιμορραγούν από τις πληγές των ασθενειών,τα κοιτάμε περίλυποι.

Τα χέρια μας υπο-γράφουν το σενάριο  της ματαιοδοξίας μας,
την αίτηση διαζυγίου από την εθιστική μας εξάρτηση στον ζυγό της μιζέριας,
εκτοξεύουν βεγγαλικά στις εορτ-αστικές συγκεντρώσεις,πυροβολούν και αφαιρούν ζωές,
σαν το μικρόβιο της εκδίκησης γεννοβολά μυριάδες φονικά ενστικτα.

Τα δικά μου χέρια έπαψαν να βγάζουν τίμια το ψωμί,
σε μια κόλλα χαρτί παραληρούν οι σκέψεις,
κι εκείνα με περίσση αξιοπρέπεια μαστιγώνουν την ανέχεια,
λες και κρατάνε το αντικλειδι της αυτοταπείνωσης.

Στα δικά μου χέρια ορφανές οι εργάσιμες ωρες,
στα πλήκτρα ακροβατούν και γυμνάζονται τα δάκτυλα κάνοντας ασκήσεις γυμν-αστικής διατύπωσης αξιών.

Τα δικά μου χέρια δεν κρατούν τιμόνι,
επαψαν να βαστούν πορτοφόλι,
απλώνουν την παλάμη των στοχασμών σ εκείνους που σφίγγουν ταπεινά τα δικά τους,
και μοιραζόμαστε την ίδια παγερή αγωνία.....

ΑΝΑ-ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΧΗΡΑ ΒΟΗΘΕΙΑΣ
ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΧΕΙΡΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ


George Peter Mixalopoulos

"Αισθάνομαι ταξιδιώτης της γραφής"Μαρία Γαβριελάτου

Η Μαρία Γαβριελάτου με το μοναδικό συγγραφικό της τρόπο, ευαίσθητο και οξυδερκή, καθηλώνει τους αναγνώστες με το βιβλίο της "τα σπασμένα φτερά της νιότης μου".Η Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου μίλησε μαζί της για το ταξίδι της συγγραφής.

Πείτε μου δυο λόγια για το βιβλίο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Έξη με τίτλο « Τα σπασμένα φτερά  της νιότης μου» . 
  Το βιβλίο αυτό ξεκίνησε από αναφορές της μητέρας μου, για τον καημό του παππού μου που πετάχτηκε από τον ίδιο του τον πατέρα λίγες μέρες μετά τον θάνατο της μητέρας του την στιγμή της γέννας. Βρέθηκε ψυχοπαίδι στην Αθήνα δίνοντας όρκο ζωής πως θα βρει την χαμένη του αδερφή που δόθηκε για υιοθεσία, λίγων ημερών μωρό. Εκείνος δεν την βρήκε ποτέ, ο Στράτος όμως ο ήρωας μου την βρήκε αλλά ξεκίνησε άλλη μια μάχη ζωής για να την προστατέψει, θυσιάζοντας επιθυμίες, προσωπικές ανάγκες ακόμα και τις ηθικές του αξίες!

Στις σχέσεις των ανθρώπων που έχουν καθάρια και δοτική ψυχή, υπάρχει συνήθως ένας κώδικας επικοινωνίας πολύ πιο δυνατός από τα λόγια και τις λέξεις»Εχετε βρει αυτόν τον κώδικα επικοινωνίας με τους δικούς σας ανθρώπους;
Έχω λίγους ανθρώπους κοντά μου που ναι υπάρχει κώδικας επικοινωνίας, που μόνο με τα μάτια μπορούν να καταλάβουν πως νιώθω και εγώ τι νιώθουν εκείνοι. Είναι σπάνιο στους ανθρώπους να ακουμπήσουν την ψυχή σου και εγώ νιώθω ευλογημένη που έχω λίγους αλλά σημαντικούς.

Ο τίτλος του  βιβλίου θυμίζει τίτλο από σήριαλ.. Είναι σχέδιο ή όνειρο σας να το δούμε στην μικρή οθόνη;
Όνειρο ναι, ποιος δεν θα ήθελε να δει το έργο του να παίρνει σάρκα και οστά; Όμως για να γίνει αυτό θέλει ανθρώπους που θα νιώσουν τι θέλει να περάσει ο δημιουργός και να μην αλλοιωθεί το έργο κατά την μεταφορά του.


Πόσο καιρό σας πηρε να γράψετε το βιβλίο ;
Τα σπασμένα φτερά της νιότης μου, μου πήραν περίπου δύο χρόνια και αυτό γιατί υπήρξαν πολλά διαλείμματα για να ηρεμήσω συναισθηματικά. Ήταν ένα δύσκολο βιβλίο όχι μόνο από θέμα έρευνας αλλά και από όσα δεινά έριξα στους ήρωες να αντιμετωπίσουν! Πολλά βράδια έκλεινα τον υπολογιστή θυμωμένη με τον εαυτό μου γιατί κινούσα με την πένα μου την ζωή τους. Αλλά έτσι έπρεπε να γίνει, έτσι στήθηκε στο μυαλό μου, και όταν ο συγγραφέας θέλει να ταράξει μέχρι και το τελευταίο κύτταρο του αναγνώστη και «σκληρός και απάνθρωπος» θα γίνει, μέχρι την στιγμή που θα λυτρώσει τους ήρωες μέσα από την δικαιοσύνη, την αγάπη και την ελπίδα.

Οι ήρωες είναι όλοι ζωντανοί,καθημερινοί άνθρωποι αλλα μιας άλλης εποχής
Τι σας ενέπνευσε από την εποχή εκείνη;
Πάντα το χθες που δεν γνώρισα μου προκαλούσε το ενδιαφέρον και πηγή έμπνευσης, αυτό συνέβη και στο πρώτο μου βιβλίο την ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΑΝΤΕΛΑ. Εποχές που δεν έζησα αλλά είχα ακούσει πολλά ήταν η επιθυμία να ανακαλύψω με έρευνα και κυρίως ο τρόπος ζωής, τα ήθη και τα έθιμα, η κουλτούρα των ανθρώπων καθώς και τα ιστορικά γεγονότα αποτέλεσαν για μένα ένα υπέροχο ταξίδι ζωής.

Όταν γράφετε ένα μυθιστόρημα ποιος είναι ο πρώτος που το διαβάζει ώστε να σου πει τη γνώμη του; 
Συνήθως η μητέρα μου που έχει διαβάσει χιλιάδες βιβλία, είναι απαιτητική αναγνώστρια και ξέρω πως αν κάτι δεν της αρέσει θα μου το πει. Λειτουργεί σαν αναγνώστρια και όχι σαν μητέρα μου. Δεν μου έχει χαϊδέψει ποτέ τ’ αυτιά γι ‘αυτό και εμπιστεύομαι την γνώμη της. Το επόμενο πρόσωπο είναι η αγαπημένη μου Κατερίνα αναγνώστρια απαιτητική με άποψη και επιχειρήματα σε κάτι που μπορεί να μην της αρέσει.


Ποιο βιβλίο έχετε ζηλέψει κ θα θελατε να το εχετε  γράψει;
Έχω θαυμάσει, δεν έχω ζηλέψει. Η ζήλια δεν ανήκει στον τρόπο σκέψης μου και στην ζωή μου γενικά. Αντίθετα από ένα βιβλίο που θα θαυμάσω παίρνω ότι καλύτερο μπορώ, ώστε και γω να γίνω καλύτερη!

Τι θα λέγατε στους νέους συγγραφείς που δεν τολμούν να εκδόσουν το έργο τους;

Η έκδοση είναι το πιο δύσκολο κομμάτι για έναν συγγραφέα και πολλές φορές η δυσκολία αυτή φέρνει την απογοήτευση. Θέλει τόλμη η απόφαση και το ρίσκο να δώσεις γραπτό προς έκδοση. Και δεν πιστεύω πως υπάρχει κάποιος που γράφει να του λείπει η τόλμη να εκδώσει απλά οι δυσκολίες τον αποτρέπουν!


Σκέψεις για το επόμενο μυθιστόρημα...

Ήδη υπάρχει έτοιμο μυθιστόρημα που λόγω έλλειψης χρόνου καθυστερώ τις διορθώσεις και ίσως γιατί και αυτό είναι ένα δύσκολο βιβλίο που θέλω ήρεμη να δουλέψω για να φτάσω στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Επίσης υπάρχει και έχει γίνει ο σκελετός σε δύο ακόμα βιβλία. Τι περιμένω;;; Μα φυσικά χρόνο, χρόνο για να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά!

 Αισθάνεστε συγγραφέας;

 Αισθάνομαι ταξιδιώτης της γραφής. Ο τίτλος είναι σχετικός απλά σε προσδιορίζει τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο. Γράφω για μένα πρώτα, καταθέτω την ψυχή μου τώρα αν σε αυτή την διαδρομή έχω συνταξιδιώτες αυτό μου δίνει ευτυχία.

 Τι σκέπτεστε όταν σας ασκούν κριτική για το έργο σου με την οποία δεν συμφωνείς;

Η αρνητική κριτική δεν με ενοχλεί φτάνει να έχει σωστά επιχειρήματα. Λογικό σε κάποιον να μην αρέσεις. Είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι, με διαφορετικές απαιτήσεις ακόμα και στα βιβλία Είμαι άνθρωπος ανοιχτός και κυρίως δεν λειτουργώ  παρορμητικά αλλά με την λογική και επεργάζομαι καθετί αρνητικό που σίγουρα θα με βοηθήσει στο να γίνω καλύτερη

 “Κουβαλάτε»για καιρό τους ήρωες των μυθιστορημάτων σας;

Εννοείται πως το ταξίδι με τους ήρωες δεν τελειώνει βάζοντας ο συγγραφέας το πολυπόθητο ΤΕΛΟΣ. Τους κουβαλάω μέσα μου για πολύ καιρό και ειδικά όταν γίνονται οι διορθώσεις. Εκεί για μένα γίνεται το μεγαλύτερο δέσιμο. Φεύγουν από κοντά μου όταν ξεκινάω καινούργιο βιβλίο. Αυτή είναι και η μαγεία της συγγραφής, νοερά είσαι μαζί και χώρια  με πολλούς ανθρώπους που έγινες κομμάτι τους απλά γιατί υπήρξαν γέννημα θρέμμα της φαντασίας σου!

Κάθε μήνα εκδίδονται καινούργια μυθιστορήματα. Πώς θα ξεχωρίσει ο αναγνώστης το  λογοτεχνικό από το λιγότερο λογοτεχνικό;   
 Ο αναγνώστης μπορεί να βομβαρδίζετε με πολλά βιβλία όμως έχει το χάρισμα να ξεχωρίζει και να διαλέξει βιβλία που θα καλύψουν την αναγνωστική του ανάγκη. Αυτό το έχω διαπιστώσει σε ομάδες που ασχολούνται με τα βιβλία και διαβάζω γνώμες. Ο ίδιος ο αναγνώστης πιστεύω πως κάνει και το ξεκαθάρισμα τι αξίζει και μένει και τι δεν αξίζει.

Ποια είναι η Μαρία Γαβριελατου ,στη καθημερινότητα της;

Αααα, φτάσαμε στο πιο δύσκολο ερώτημα, χα χα χα χα χα χα χα!! Τρελή και αδέσποτη θα ήταν ο τίτλος της καθημερινότητας μου αν ήταν βιβλίο. Ζω σε τεντωμένο σκοινί με τον χρόνο. Κάνω πολλά πράγματα και κυρίως ψάχνω να βρω γιατί το 24ωρο να μην ήταν μεγαλύτερο. Είμαι μια γυναίκα εργαζόμενη και μητέρα δύο υπέροχων παιδιών που είχα την τύχη να είμαι κοντά τους τα χρόνια που με είχαν ανάγκη. Κοιμάμαι λίγες ώρες δυστυχώς πηγαίνω στην δουλειά μου και μετά ασχολούμαι με τα του οίκου μου! Γυμνάζομαι σχεδόν καθημερινά και τα βράδια που υπάρχει ηρεμία στο σπίτι ή θα γράψω ή θα ασχοληθώ με κατασκευές. Δημιουργώ με τεχνοτροπίες έργα τέχνης, έτσι μέσα από το ταξίδι της συγγραφής και των χρωμάτων ζω σε έναν υπέροχο κόσμο που με βγάζει από την ρουτίνα της ημέρας. Γενικά δεν αφήνω τον εαυτό μου στιγμή άπραγο γιατί αγαπώ την ζωή και θέλω να εκμεταλλευομαι και το δευτερόλεπτο. Είμαι υγιής, έχω μια υπέροχη οικογένεια, έχω ανθρώπους κοντά μου νιώθω ευλογημένη από το Θεό που ακόμα και στα δύσκολα ήταν στο πλευρό μου, άρα το μόνο που έχω να κάνω σαν Μαρία είναι να χαίρομαι ακόμα και τις στιγμές της κούρασης  χωρίς γκρίνια αλλά με ένα τεράστιο χαμόγελο.
Θέλω να σας πω ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για την ευκαιρία που μου δώσατε να μιλήσω για το έργο μου να με γνωρίσουν καλύτερα αυτοί που με ξέρουν αλλά και αυτοί που δεν με ξέρουν. Ήταν μεγάλη τιμή και χαρά το βήμα που μου δώσατε!
Και για μας κυρια Γαβριελατου

Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου

Καλοκαιρινή μπόρα -Τι να φορέσεις για να μην χάσεις το στιλ σου ακόμα και τις βροχερές μέρες

Ο Ιούνιος μπορεί να είναι εδώ αλλά ο καιρός δεν μας κάνει πάντα το χατίρι.

Οι καλοκαιρινές μπόρες είναι συνηθισμένες, κυρίως στις αρχές και στο τέλος της εποχής. Το καλό είναι ότι δεν κρατάνε πολύ ούτε βάζει πολύ κρύο.

Ωστόσο, αν θες να βγεις, ιδού το σημαντικό ερώτημα: Τι φοράμε τώρα;

Δεν μπορείς να βγεις με τα σανδάλια και το τιραντάκι! Μπορεί να μην κάνει πολύ κρύο, αλλά σίγουρα έχει δροσίσει.

Επειδή, σίγουρα αναρωτιέσαι και συ, θα σου δώσουμε μερικά απλά και έξυπνα tips για να μην... τα κάνεις μούσκεμα!

Βάλε χρώμα: Τι κι αν βρέχει καλοκαιριάτικα; Θα μας πάρει από κάτω; Όχι φυσικά! Δεν είναι χειμώνας για να βάλεις βαριά και σκούρα χρώματα. Βάλε την καλή σου διάθεση και δώσε φως στη μουντίλα. Φούξια, κίτρινο είναι ότι πρέπει.



Ζακέτα να πάρεις: Ένα ελαφρύ πανωφόρι το θες. Θα προστατευτείς από τις σταγόνες αλλά δεν θα πάθεις και ψύξη. Αν θες κάτι πιο μοντέρνο, βάλε το κιμονό σου και είναι έτοιμη.


Για το λαιμό: Αν είσαι ευαίσθητη στο κρύο, βάλε ένα φουλάρι ή μια πασμίνα. Μπορείς να την χρησιμοποιήσεις και ως εσάρπα ή μαντήλι στο κεφάλι, αν δεν έχεις κάτι για από πάνω.



Under my umbrella: Μην ξεχάσεις το βασικότερο όλων. Αν ο καιρός είναι μουντός και η ΕΜΥ δίνει βροχές, μην βγεις από το σπίτι χωρίς την ομπρέλα σου. After all, είναι και ωραίο αξεσουάρ!



Παπούτσια: Το πιο δύσκολο. Ξέρουμε ότι έχεις καταχωνιάσει τα χειμωνιάτικα παπούτσια και φοράς τα σανδάλια και τα πέδιλά σου (κάναμε και pedicure!). Σε μια βροχερή μέρα όμως το κλειστό παπούτσι επιβάλλεται (δεν θες να φας καμιά τούμπα στο Σύνταγμα, ε;). Φόρα τα sneakers σου, τις εσπαντρίγιες ή ακόμα και τις μπαλαρίνες σου.



Προτίμησε παντελόνι και ένα απλο t-shirt ως την πιο safe επιλογή.

Και μην ανησυχείς, μπόρα είναι, θα περάσει!
TAGS μπόρα ρούχα Καλοκαίρι στιλ
Bovary.gr

Στιγμές είπα θα σου χαρίσω

Σε κάθε σκέψη σου το χαμόγελο σου
κορυφώνεται στα χείλη μου...
Σταματάς πολλές φορές στο βλέμμα μου...
Κοντοστέκεσαι και αναρωτιέσαι
τι είναι αυτό που σου συμβαίνει.
Χάνεσαι στο βλέμμα, στον πόθο,
στην θλίψη, στην τρέλα μου,
στην ανυπαρξία μου,
δίπλα σου όλες τις ώρες...
Αναρωτιέσαι τι θα γίνει με εμάς ,
όλα τρέχουν στο μυαλό σου,
κοντοστέκεσαι φωνάζοντας μέσα σου,
στιγμές είναι, θα της ζήσω...
Δεν σου υποσχέθηκα παράδεισο
και εσύ να είσαι ντυμένη στα λευκά,
δεν σου υποσχέθηκα την κόλαση
για να καίγεσαι κάθε μέρα μέσα της...
Στιγμές είπα θα σου χαρίσω
από τον χρόνο μου, από την ζωή μου,
από εμένα...
Ποτέ δεν χρονομέτρησα πόσα κρατάς
πόσα μπορείς να αντέξεις σε  μια στιγμή μαζί σου...
Έμαθα να την ζω την στιγμή
σε όλο μας το πάθος χωρίς να φυλακίζω
την ζωή μας για ένα αύριο αβέβαιο...
Τρέχουν οι σκέψεις κάθε φορά ψάχνουν
να βρουν λόγια που θα κάνουν την στιγμές
μας μοναδικές,
ξεχωριστή γιατί κάθε φορά δίνουμε τον καλύτερο
εαυτό μας γιατί πιστεύουμε
πως δεν θα υπάρξει το ίδιο πάθος
και αύριο και διαιωνίζοντας το πάθος
αυτό κάθε φορά με περισσότερη δύναμη
στον έρωτα αυτόν...
Μάθαμε να αγαπάμε τις στιγμές μας
γιατί μας κάνουν μοναδικούς...

Kostantinos Milios

Tην Πέμπτη η μεγαλύτερη μέρα του έτους




Το μεσημέρι της Πέμπτης, 21 Ιουνίου, και συγκεκριμένα στις 13:07 ώρα Ελλάδας θα συμβεί το θερινό ηλιοστάσιο και θα ξεκινήσει το φετινό καλοκαίρι και επίσημα, με την μεγαλύτερη σε διάρκεια μέρα του έτους.

Από την Πέμπτη και μετά, οι μέρες θα αρχίσουν σιγά-σιγά να μικραίνουν, ώσπου σχεδόν να εξισωθούν με τις νύχτες κατά την φθινοπωρινή ισημερία, ενώ στο χειμερινό ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου θα υπάρχει πια η μικρότερη μέρα.
Όπως κάθε χρόνο, το θερινό ηλιοστάσιο εγκαινιάζει αστρονομικά την έναρξη του καλοκαιριού στο βόρειο ημισφαίριο, όπου ανήκει και η Ελλάδα. Ταυτόχρονα, στο νότιο ημισφαίριο θα σημειωθεί το χειμερινό ηλιοστάσιο και θα αρχίσει ο χειμώνας.
Στο βόρειο ημισφαίριο, ο Ήλιος θα βρίσκεται στο βορειότερο σημείο του στον ουρανό και η μέρα θα έχει την μεγαλύτερη διάρκεια του έτους, καθώς ο βόρειος πόλος της Γης θα είναι στραμμένος προς τον Ήλιο. Αντίθετα, στο χειμερινό ηλιοστάσιο, ο Βόρειος Πόλος βρίσκεται στο πιο απομακρυσμένο σημείο από τον Ήλιο.
Απόψε, το Πλανητάριο του Ιδρύματος Ευγενίδου διοργανώνει εκδήλωση με δωρεάν είσοδο. Στο θόλο του Πλανηταρίου θα προβληθεί «To φάντασμα του Σύμπαντος: Το κυνήγι της σκοτεινής ύλης», μία ψηφιακή παράσταση που επιχειρεί να «οπτικοποιήσει» τη σκοτεινή ύλη, η οποία είναι αόρατη και έχει ανιχνευτεί μόνο από τη βαρυτική της επίδραση.
Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές, στις 19:00 και στις 20:00, με δωρεάν είσοδο. Την παράσταση θα προλογίσει ο Δρ. Αντώνης Γεωργακάκης, ερευνητής στο Ινστιτούτο Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.
Παράλληλα, μόλις νυχτώσει, τα τηλεσκόπια της Ελληνικής Αστρονομικής Ένωσης στο χώρο έξω από το Πλανητάριο θα βοηθήσουν το κοινό να παρατηρήσει τον Δία, τον Κρόνο, καθώς και διπλά συστήματα αστέρων. Η παρατήρηση του νυκτερινού ουρανού θα πραγματοποιηθεί από 21:00-23:00 και η συμμετοχή θα είναι ελεύθερη.
Arenafm.gr

Μικρές φωτιές.

Αυτά τα μάτια Θεέ μου.
Μικρές φωτιές σε παραλία.
Να καίνε και να φωτίζεται ο κόσμος.
Ο δικός μου κόσμος.
Αυτά τα χείλη του...
Όση γλύκα έχει
μιά νύχτα καλοκαιριού
σε μιά ακροθαλασσιά
πιασμένοι χέρι χέρι.
Αυτή η ζεστασιά του κορμιού του.
Λες κι έχει υπερθερμανθεί
ολόκληρος ο πλανήτης.
Να είμαι στην αγκαλιά του και να καίγομαι.
Να μην περνάνε οι ώρες.
Να έχει παγώσει ο χρόνος.
Να ζούμε στιγμές...
Ν' ανάβουν μικρές φωτιές μέσα μας.
Σαν αυτές στην παραλία.
Να με καίει...
Να τον καίω...
Για πάντα...

Γιώτα Κλουτσούνη. 💋

Έφυγες, έμεινα...

Έφυγες, έμεινα...
Τα λόγια μου γίνανε στίχοι
για να θυμίζουν σε όλον τον κόσμο
ότι ο έρωτας μας ήταν μοναδικός...
Ήθελα να σου μιλήσω, να σου θυμίσω,
να σου πω...
Τελικά εκείνο το διάστημα δεν βγαίναν
τα λόγια από το στόμα μου...
Ήσουν παντού,
ήσουν πουθενά...
Όλες οι σκέψεις καταλήγουν
σε υγρή μορφή στο πρόσωπο μου...
Έφυγες,
Έμεινα...
Οι στίχοι γίνανε τραγούδι για να μην χαθεί
το όνομα σου από τα χείλη μου...
Έγραψα τόσα πολλά στην φυγή σου
που γίνανε βιβλίο.
Είχα πολλά να σου πω
Χάθηκες όμως
και εγώ έμεινα εδώ να σε θυμάμαι...

Kostantinos Milios

ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ Η ΓΕΝΕΣΗ

Ξερές ματιές
Εύφλεκτες ματιές πύρωναν η μια την άλλη με φλόγες απόγνωσης.
Γύρω τριγύρω ένας κόσμος δαρμένος από κατακλυσμό.
Κι αυτές εκεί
Οι μόνοι επιζήσαντες
Οι μόνοι λαθρεπιβάτες μιας κιβωτού ονείρων.

. ~ * ~ .
Κι έσμιξαν τα βλέμματα απελπισμένα.
Και έχυσαν την οδύνη τους μέσα στου τέλους ηδονή.
Και ξεχύθηκαν αφανέρωτοι ουρανοί απ’ των ματιών τον βρυχηθμό.
Κι ύστερα
Οι απορημένοι Θεοί ανασκουμπώθηκαν να μοιράσουν τον Έρωτα στην πλάση.
Αυτόν που ξεχείλιζε απ’ τα βουβά κορμιά.
Αυτόν που ξεμάκραινε απ’ το φθαρτό και σ’ άφθαρτο πλανιόταν.
Πάνω απ’ τον ίδρω των σωμάτων, που πόθους τους σιγόκαιγε.
Μη και χορτάσει η Φωτιά.
Μη και λαθέψει το Ταξίδι.

. ~ * ~ .
Και αισθήσεις νιόβγαλτες το ανικανοποίητο ρουφούσαν.
Βύζαιναν λαίμαργα τους βόγκους, έπιναν άπληστα τα ρίγη.
Μεθούσαν απ’ τον καινούριο κόσμο που αντικρίζανε.
Και κραυγές, κραυγές φορτωμένες ηδονή κατανάλωναν τα σκοτάδια.
Τα κατέτρωγαν.

. ~ * ~ .
Και εγένετο Φως.
Και εγένετο Ζωή το τέλος.
Κάπου σε ένα σύμπαν άγνωρο.
Κάπου σε μια σαγηνευτική συγχορδία από τον οίστρο ποιητών.

Εκεί γεννήθηκαν οι στίχοι.
... εκεί που χάθηκε η βέβηλη πραγματικότητα ...

Κωνσταντίνα Σταθακοπούλου

Πως μπορείς

Πως μπορείς να σκοτώσεις σε μια νύχτα
ότι θέλησες να δώσεις ζωή;
Σε άκουγα να λες πόσο πολύ σε ακουμπάμε
πόσο σε κάνει να νιώθεις γυναίκα;
πόσο πολύ επιθυμείς να τα ζήσεις κάποτε και εσύ;
Εδώ είναι η κόλαση σου,
άπλωσε το χέρι και πιάσε με,
κάνε το κορμί σου να νιώσει την αμαρτία,
ν΄ ακούσεις να χτυπάνε καμπάνες στα αυτιά σου,
να νιώσεις τον οργασμό στο κορμί σου,
να λιώνει για τον πόθο,
να καινέ τα χείλη σου για μια στάλα από τα χείλη μου...
Πως μπορείς να βλέπεις κάθε βραδύ
και να σκοτώνεις ένα όνειρο σου; 
πως μπορείς;
Από εσένα την ίδια να πεθαίνει αυτό.
Φόνισσα των συναισθημάτων σου έγινες.
Όλα τα φοβάσαι.
Εμένα, εσένα τους άλλους
Δεν θέλω να παίξω με αισθήματα.
Δεν θέλω να γεννήσω πόθους χωρίς ανταπόκριση,
μόνο ζωή να χαρίσω ήθελα στην ψυχή μου.
Οι ενοχές πεθαίνουν χωρίς να έχουν γεννηθεί
μέσα στα άδεια κελιά του μυαλού τελικά...

Κωνσταντίνος Μήλιος (Kostantinos Milios) ®