Από το Blogger.

Η απώλεια

Απόψε η απώλεια έγινε πλατεία
με παγκάκια και δέντρα και αγάλματα
κι' εγώ στο κέντρο της με μια κρύα σελήνη
κι' ένα σπαθί στο στήθος μου μπηγμένο
ν' αντανακλά τις λιγοστές αχτίδες.

- Δεν μιλάνε οι νεκροί
είναι ντυμένοι αδιαφορία κι' καρδιά τους δεν ανήκει σε κανένα.

Απόψε τα δάκρυά μου σβήσαν και την τελευταία μου ελπίδα.
 Κι εγώ έμεινα μόνος στο νεκρό πλακόστρωτο.

- Δεν μιλάνε οι σκοτωμένοι
είναι ντυμένοι απελπισία γιατί ο θάνατος είναι όλος δικός τους.
Απόψε το σκοτάδι έγινε φυλακή να κλείσει τα πέντε μου όνείρατα.

Αχ παιδί, παιδί
τώρα κείτεσαι και σφαδάζεις απ' τον πόνο
κι' εγώ δεν έχω τίποτα να σου δώσω
ούτε την δροσιά του ίδρωτα μου απ' τον χτεσινό πυρετό
ούτε τα δυο μου δάκρυα γιατί τα χάλασα ψες.
Αχ παιδί παιδί
τέτοιος θάνατος δεν σου ταιριάζει.

Προχωράνε σκυφτοί, δεν μιλάνε, δεν σκέφτονται, δεν ελπίζουν
και  'γώ πηγαίνω πηγαίνω.
Απόψε δεν θάχω ούτε τη σκέψη σου
σειρήνες από ασθενοφόρα και περιπολικά και φωνές μου την έκλεψαν.
Δεν μιλάνε οι “δίκαιοι” διατάζουν : θάνατος.

Και 'γώ έμεινα μόνος ξαφνικά
να κοιτάζω αδιάφορα μια πεθαμένη εκκλησία κι ένα ρολόι
να χτυπά αδιάκοπα επιστροφή.
Και 'γώ έμεινα άγαλμα στη νεκρή πλατεία .

Απόψε μου 'λειψε ο αγέρας γιατί τον χρώσταγα .
Ήταν η αδιαφορία που μου τον πήρε  ...και ο “δίκαιος”.
Και 'γώ βρέθηκα να ψάχνω την ύπαρξη μου χαμένη στους υπονόμους.

Αχ κορίτσι , κορίτσι
με μια αγάπη κι ένα πόθο
ποιος σου έκλεψε την ευτυχία .
Αχ κορίτσι, κορίτσι
έμεινες μόνη σου να καρτεράς
με δυο χειροπέδες κι ένα λάκκο να θάβεις ονείρατα.
Και 'γώ δεν έχω ούτε μια ελπίδα να σου δώσω .
Και ' γώ δεν έχω παρά μια νεκρή πλατεία.

Απόψε πέρασα στην αντίπερα όχθη
με μια κίτρινη βροχή να πλέκει δίχτυα την ερημιά μου.

Μοναξιά, μοναξιά μου όσο εγώ σ' αγάπησα δεν σ' αγάπησε κανείς.

Αχ παιδί παιδί
βιάστηκες να γίνεις μεγάλος
να ψηλώσεις.
Αχ παιδί παιδί
αγάπησες την άνοιξη και τα γαρούφαλα κι ήταν έγκλημα.
Αχ παιδί παιδί
τέτοιος θάνατος δεν σου ταιριάζει.

Απόψε η καρδιά μου τρέχει μακριά
χάνεται στον ορίζοντα
σβήνει στα χρώματα τ' ουρανού
ψάχνει να βρει  το γέλιο σου και μένα.

Gianni P.

Μακριά από τους αλάνθαστους,δεν έμαθαν ποτέ τι θα πει ζωή!!


Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος

Κυρίες και Κύριοι, καλησπέρα!
Δεχτείτε μια καλησπέρα από έναν άνθρωπο, τουλάχιστον  ίδιο με όλους εσάς, αν όχι χειρότερο.
Από έναν άνθρωπο με τα ίδια λάθη με όλους εσάς, αν όχι περισσότερα.
Γιατί πως να γίνει; Έτσι είναι οι άνθρωποι!
Κάνουν λάθη οι άνθρωποι και αυτό είναι που τους διαχωρίζει από τις μηχανές που λειτουργούν τέλεια και ιδανικά, που φτιάχνουν τα πάντα όπως πρέπει, ίδια και πανομοιότυπα, χωρίς λάθη, χωρίς ατέλειες, όπως και όταν πρέπει.
Μπορεί ο άνθρωπος λοιπόν να έχει καταφέρει να φτιάξει τέλειες μηχανές, απόλυτα σωστές και αλάνθαστα  προγραμματισμένες. Όμως, δεν έχει καταφέρει να φτιάξει ακόμη τέλειους ανθρώπους.
Και δεν χρειάζεται πιστεύω!
Αυτή είναι η γοητεία του να είσαι άνθρωπος. Τα λάθη σου!
Αυτό είναι που σε ξεχωρίζει από τα άψυχα, κενά, παγωμένα, και αδιάφορα μηχανάκια του σωρού.
Τα λάθη σου, τα πάθη σου, τα αισθήματα σου, οι μαλακίες και τα σωστά σου, που σε ακολουθούν στην ζωή. Οι αμαρτίες  και τα θαύματα σου, οι αντοχές και τα λυγίσματα σου, τα πεσίματα και η μαγκιά σου, οι πληγές και το φως της ψυχή σου, τα σκοτάδια και οι φόβοι σου, οι εγωισμοί και οι ανατροπές σου, είναι αυτά που σε κάνουν άνθρωπο.
Και είναι όμορφο να είσαι άνθρωπος, είναι σίγουρα καλύτερο από το να είσαι μηχανή.
Είναι όμορφο ρε φίλε, να δρας, να λειτουργείς, να παίρνεις ρίσκα, να σπας τα μούτρα σου, να κλαις και να γελάς, να αγαπάς και να μισείς.
Να ζεις!
Είναι όμορφα τα λάθη σου, είναι αυτά που θα σε κάνουν καλύτερο.
Καλύτερο, όχι τέλειο.
Όμως, αυτό που τελικά είναι ακόμη πιο όμορφο, αυτό που θα σε κάνει όμορφο και όχι τέλειο άνθρωπο, είναι το να σφιχταγκαλιάζεις και να αγαπάς τα λάθη σου.
Να τα αναγνωρίζεις, να τα βλέπεις, να μαθαίνεις, να τα παραδέχεσαι.
Να τα αγαπάς τα λάθη σου και να μην τα κρύβεις.
Να τα έχεις παράσημα στο πέτο σου και όχι θαμμένα στην καρδία.
Να τα κάνεις τραγούδια όμορφα και όχι μοιρολόγια σου.
Να τα χαϊδεύεις τρυφερά και να μην τα δέρνεις.
Να τα γλυκοφιλάς και να μην τα φτύνεις.
Να τα κρατάς σφιχτά από το χέρι και μην να τα σπρώχνεις άγρια και βίαια.
Να τα κάνεις προσευχές συχωρέσεις και όχι αφοριστικούς εξορκισμούς.
Αλλιώς, είναι ικανά να σε τσακίσουν, να σε αφήσουν μισό, να σε καταστρέψουν, να γίνουν εφιάλτες και φόβοι σου, βαρίδια στα πόδια σου και σπασμένα φτερά.
Είναι ικανά να μετατραπούν σε φρένα ψυχής, να σκοτώσουν αγάπες, να πληγώσουν ανθρώπους.
Είναι όμορφα, αλλά μπορεί να γίνουν επικίνδυνα τα κακοποιημένα και τα μυστικά λάθη, σου λέω.
Ναι, τι με κοιτάς;
Να τα αγαπάς τα λάθη σου ρε, γιατί όλα μαζί φτιάχνουν αυτό που σήμερα είσαι.
Όλα μαζί συνθέτουν έναν καθόλου τέλειο, αλλά τελικά, όμορφο άνθρωπο.
Που κάνει επιλογές, που χτυπάει η καρδιά του δυνατά, που έχει ψυχή, έχει αισθήματα, που ζει την ζωή του, που αντέχει και δεν αντέχει, που δρα και αντιδρά, που παίζει και ας χάνει.
Να τα αγαπάς πρώτα εσύ και μετά να περιμένεις από τους άλλους να στα αγαπήσουν. Να τα συγχωρείς και να τα σέβεσαι πρώτα εσύ και μετά να ζητάς από τους άλλους συχώρεση.
Τίμια και ειλικρινά, με βλέμμα στο πάτωμα και ταπεινά, να τα αγαπάς τα λάθη σου όμορφε άνθρωπε.
Να μαθαίνεις μέσα από αυτά και να μην  τα φοβάσαι και αν αύριο κάνεις νέα, δεν χάθηκε ο κόσμος, δεν τρέχει τίποτα, δεν θα χαλάσει ο κόσμος από αυτό.
Μην “σταυρώνεις” τον εαυτό σου μετά από κάθε λάθος σου…καμιά “αυτοσταύρωση” δεν διόρθωσε ποτέ κανένα λάθος. Κανένα λάθος δεν έχει αξία αν δεν συνχωρεθεί.
Ανθρωπινό είναι!
Αλώστε φίλε μου, ποιος είναι αλάθητος;
Ποιος θέλει έναν αλάθητο διπλά του;
Ποιος αντέχει να ζει με μια αθρωπομηχανή στο πλάι του;
Τι το γοητευτικό και το όμορφο υπάρχει σε κάτι που τα κάνει όλα ίδια, τέλεια και πανομοιότυπα;
Αγάπα τα λάθη σου, αγάπα τους ανθρώπους σου με τα λάθη τους και πρόσεχε την παγίδα του “τέλειου”.
Και να θυμάσαι…μακριά από τους αλάνθαστους!
Κυρίες και Κύριοι, καληνύχτα!
Loveletters.gr

10 πράγματα που δεν ήξερες για την τεκίλα – και ήρθε η ώρα να τα μάθεις




Κατ’ αρχάς πρέπει να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους.
Με το που είδες τεκίλα στον τίτλο θυμήθηκες εκείνο το μεθύσι που είχες κάνει και αμέσως μετά την απόφαση που είχες πάρει να μην βάλεις ξανά το συγκεκριμένο ποτό στο στόμα σου. Για εκείνο το παραλίγο δυστύχημα, λοιπόν, δεν ευθύνεται το σφηνάκι τεκίλας που ήπιες στο τέλος της βραδιάς.
Την ευθύνη ίσως φέρουν κατά σειρά:
Τα 7 βοτκολέμονα που ήπιες πριν το σφηνάκι
Τα 3 επιπλέον τζιν τόνικ που ζήτησες
Τα υπόλοιπα 49 σφηνάκια που κατέβασες νωρίτερα.
Πάμε παρακάτω
Η τεκίλα είναι σαν το Μεξικό: διασκεδαστική, ερωτική και λίγο επικίνδυνη. Με πιο πρακτικούς όρους είναι το απόσταγμα που φτιάχνεται από τους χυμούς της αγαύης.
Το όνομα
Το όνομά της το έχει πάρει από την Πόλη της Τεκίλα, το μέρος στο οποίο πρωτοφτιάχτηκε το συγκεκριμένο ποτό. Η πόλη απέχει 65 χιλιόμετρα από τη Γουαδαλαχάρα και το Luben την επισκέφτηκε για να δει από κοντά την παραγωγή της Jose Cuervo Reserva de la Familia (τις ψαρωτικές λέξεις θα τις ξέρεις κι εσύ μέχρι το τέλος του άρθρου).
Το «μαγικό χωριό» όπως το αποκαλούν και επισήμως (!) φιλοξενεί το διάσημο ηφαίστειο που έδωσε στο έδαφος τα καλύτερα στοιχεία για την παραγωγή του αγαπημένου αποστάγματος. Ο μύθος λέει ότι αν αυτό το ηφαίστειο εκραγεί (έχει 220.000 χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο) όλη πόλη θα γίνει μια τεράστια λίμνη ανάμεσα στα βουνά, ενώ μια juicy λεπτομέρεια της υπόθεσης είναι ότι η πέτρα που βρίσκεται μέσα στον κρατήρα του θυμίζει ρώγα (tetilla στα ισπανικά)…
Πάρε μια ιδέα από την πόλη που φιλοξενεί το αποστακτήριο της Jose Cuervo πριν πας παρακάτω.
Η νομοθεσία στο Μεξικό για την τεκίλα
Για να μπορέσεις να ονομάσεις το απόσταγμά σου τεκίλα, αρχικά θα πρέπει αυτό να περιέχει μπλε αγαύη που καλλιεργείται μονάχα σε 5 Πολιτείες του Μεξικού – μία από τις περιοχές όπου παράγεται πάνω από το 90% της κατηγορίας είναι η περιοχή του Jalisco, εκεί που βρίσκεται και η Tequila Town.
Η καλλιέργεια
Κατά την επίσκεψή μας στα χωράφια της οικογένειας Jose Cuervo μάθαμε ότι κάθε σειρά αγαύης απέχει 3 μέτρα από τη διπλανή της, ενώ το ένα φυτό από το άλλο απέχει μόλις 1 μέτρο.
Για να πάρεις την αγαύη και να φτιάξεις τεκίλα θα πρέπει να αφήσεις το φυτό να ωριμάσει από 7 έως 12 χρόνια για να φτάσει σε μια συγκεκριμένη περιεκτικότητα σε ζάχαρα.
Στη συνέχεια ο jimador παίρνει την καρδιά της αγαύης και τη στέλνει στο αποστακτήριο.

Μετά από τη διαδικασία της διπλής απόσταξης θα βγει η τεκίλα.
Η τεκίλα δεν είναι mezcal
Ειδικά αν συναναστρέφεσαι με bartenders, έχεις αρχίσει να πίνεις mezcal. Τα δύο spirits που εύκολα τα συγχέει κανείς είναι πολύ διαφορετικά. Η τεκίλα μπορεί να φτιαχτεί, όπως είπαμε και παραπάνω, μόνο με μπλε αγαύη που καλλιεργείται σε συγκεκριμένες περιοχές, ενώ το μεσκάλ μπορεί να γίνει από διάφορες ποικιλίες αγαύης. Συνήθως μάλιστα ακολουθεί μονή απόσταξη.
Δεν είναι όλες τους ίδιες
Πας στο μπαρ. Ζητάς σφηνάκια τεκίλα για όλη την παρέα. Πλέον ξέρεις ότι υπάρχουν διαφορετικοί τύποι τεκίλας ανάλογα με την παλαίωση.
Plata/Silver: Η λευκή τεκίλα που εμφιαλώνεται αμέσως μετά την απόσταξή της ή μέσα σε 60 μέρες. Είναι εκείνη δηλαδή που δεν ξεκουράζεται σε βαρέλια.
Reposado: Η τεκίλα που έχει ωριμάσει σε δρύινα βαρέλια για 2 με 12 μήνες πριν από την εμφιάλωση.
Añejo: Η τεκίλα που αποθηκεύεται και αφήνεται να ωριμάσει σε δρύινα βαρέλια για περισσότερο από ένα χρόνο πριν να εμφιαλωθεί. Η παλαίωση μπορεί να διαρκέσει από 12 έως 36 μήνες.
Extra Añejo: Παλαιώνει σε δρύινα βαρέλια για τουλάχιστον 36 μήνες.
Ας πάρουμε τη Jose Cuervo, την κορυφαία μάρκα τεκίλας στην Ελλάδα, στο Μεξικό και σε όλο τον κόσμο.
Έχει 3 βασικές σειρές για να θυμάσαι: Την Especial (Blanco και Reposado), την Tradicional (Blanco και Reposado) και τη Reserva de la Familia (Blanco και Extra Añejo).
Για αυτή την τελευταία, μάλιστα, έφτασε και η χάρη μας μέχρι την Tequila Town, αφού κάθε χρόνο εκεί παρουσιάζεται η νέα συσκευασία, την οποία υπογράφει ένας αναγνωρισμένος καλλιτέχνης.
Φέτος τη δύσκολη δουλειά ανέλαβε ο Abraham Cruzvillegas που έκανε μια ιδιαίτερη αυτοπροσωπογραφία, όπως είπε.
Αυτή είναι λοιπόν η τεκίλα που πρέπει να πιεις φέτος αν θες να λέγεσαι ειδικός και το κουτί της είναι έτσι:
Το σκουλήκι
Η τεκίλα δεν περιέχει κάποιο σκουλήκι. Εντ οφ στόρι.
Το ποτό της εργατικής τάξης
Η τεκίλα ήταν κατεξοχήν το ποτό της εργατικής τάξης. Οι premium εκδοχές της, όμως, καταναλώνονται αυτή τη στιγμή στα καλύτερα πάρτι σε Ευρώπη και Αμερική.
Η τεκίλα δεν σε βαράει στο κεφάλι
Η Jose Cuervo έχει 38-40% αλκοολικούς βαθμούς – ακριβώς όπως και τα περισσότερα spirits. Λόγω της ξεχωριστής γεύσης της μπορεί να αποτελέσει ιδανική βάση για long drinks και cocktails. Αυτό ισχύει σε ό,τι έχει να κάνει με τις Silver γιατί οι Reposado tequilas, ήταν είναι και θα είναι το απόλυτο σφηνάκι για μια τρελή βραδιά! Η αλήθεια όμως είναι ότι εκείνοι που ξέρουν την απολαμβάνουν σκέτη χωρίς αναγκαστικά να παρτάρουν για ώρες αμέσως μετά.
Κοκτέιλ δεν είναι μόνο η Μαργαρίτα
Στην πόλη της Τεκίλα υπάρχει και ένα από τα καλύτερα μπαρ στον κόσμο (δεν το λέμε εμείς – έχει βρεθεί στη λίστα με τα 50 κορυφαία μπαρ 3 φορές).
To La Capilla δεν σου γεμίζει το μάτι γιατί θυμίζει καφενείο με πλαστικές καρέκλες, αλλά εμείς που ξέραμε την αξία του μπήκαμε και ζητήσαμε από τον Aaron να μας δείξει ένα ακόμη διάσημο cocktail με τεκίλα. Την κορυφαία Paloma, λοιπόν, μας την έφτιαξε με Jose Cuervo Tradicional Silver και grapefruit soda (που γίνεται από κίτρινο γκρέιπφρουτ και μοιάζει με τη δική μας λεμονάδα).

*Σε αυτό το μπαρ γεννήθηκε και η Batanga, ένα ακόμη cocktail με βάση την τεκίλα και την Coca-Cola.
Είναι το πιο σέξι ποτό
Οι bartenders έχουν το εξής σκεπτικό, το οποίο μάθαμε στο ταξίδι:
«Αν έρθει κάποιος στο bar και μου ζητήσει κρασί, θα μιλήσω για κοινωνιολογία, αν πάρει μπίρα θα πιάσουμε το ποδόσφαιρο, αν παραγγείλει ουίσκι ίσως θα πούμε για τα πολιτικά, αν πάρει τεκίλα, θα ψάξω για προφυλακτικά».
Όσο ζεις, μαθαίνεις.
Luben.gr

Νίκη για την ΑΕΛ στο μπάσκετ


Ακόμα μια σημαντική νίκη για την μπασκετική ΑΕΛ, που επικράτησε εντός έδρας της ομάδας του Ερμή Αγιάς με 88-75, σε αγώνα της 3ης αγωνιστικής για το πρωτάθλημα της Α2' Εθνικής. 
Δεκάλεπτα: 17-17, 34-34, 60-55, 88-75

ΑΕΛ (Χασανίδης): Βλαχούλης, Γκογκίδης 8 (1), Καμαράς 12 (2), Παπαχρήστος 18 (1), Κατσαρές 6,  Τσιαβές, Κονδυλόπουλος, Κνέζεβιτς 17 (1), Σαριμπαλίδης 20 (5), Γκιουλέκας 7 (1).

Ερμής Αγιάς (Γιάσσαρης): Τσιαμπαλής 9 (1), Χρυσόπουλος 13 (2), Δεμερτζής 5 (1), Καλλές 5, Χαλκιάς, Κόμματος 15 (2), Τσούμας, Τριανταφύλλου 20 (3), Λόλας 5.

Τα αποτελέσματα της 3ης αγωνιστικής:
Δούκας – Καστοριά 53-90
ΑΕΛ – Ερμής Αγιάς 88-75
Δόξα Λευκάδας – Αμύντας 71-77
Εθνικός Πειραιά – Ψυχικό 64-51
Χολαργός – Απόλλωνας Πατρών 81-79
Περιστέρι – Αρκαδικός 85-59
Ηρακλής – Παπάγου 84-61
Μαρούσι – Καρδίτσα 63-55

Η βαθμολογία: 
1. Περιστέρι 6
2. Ηρακλής 6
3. Χολαργός 6
4. Δόξα Λευκάδας 5
5. Εθνικός 5
6. ΑΕΛ 5
7. Αμύντας 5
8. Μαρούσι 5
9. Ψυχικό 4
10. Παπάγου 4
11. Ερμής Αγιάς 4
12. Απόλλων Πάτρας 4
13. Καστοριά 4
14. Αρκαδικός 3
15. Καρδίτσα 3
16. Δούκας 2

Η επόμενη 4η αγωνιστική (28/10):
Καρδίτσα – ΑΕΛ
Παπάγου – Μαρούσι
Απόλλων Πάτρας – Ηρακλής
Καστοριά – Χολαργός
Αμύντας – Δούκας
Ψυχικό – Δόξα Λευκάδας
Εθνικός – Περιστέρι
Ερμής Αγιάς – Αρκαδικός

Φεγγαράκι μου λαμπρό ....

Είναι μερικά πράγματα στον πλανήτη μας που λένε πως από όπου κι αν τα κοιτάξεις θα είναι το ίδιο ... όπως ο ουρανός,ο ήλιος,το φεγγάρι ...τα αστέρια​ ...

Μπαρούφες !!!!! Είναι θέμα διάθεσης,αρχικά και σιγουρα θέμα "ματιάς".
Ναι,ναι και θα επιμένω.
Αν είσαι βουτηγμένος στην απελπισία και μόνος,θα δεις το φεγγάρι λυπημένο... σαν να έχει λιγότερο φως.
Θα βλέπεις τα αστέρια και θα απελπίζεσαι ακόμη περισσότερο για το πότε θα λάμψει το δικό σου άστρο ... άραγε θα λάμψει ποτέ ;;



Αν πάλι είσαι γεμάτος από αγάπη και έχεις κάποιον να κοιτάτε μαζι τον ουρανό γεμάτο αστέρια κι εκείνο το υπέροχο πράγμα που βγαίνει κάθε βράδυ,σαν να έχει ραντεβού με τον άνθρωπό του και δεν αργεί ποτέ, γιατί την αγάπη δεν κάνει να την στήνεις,τοτε σου φαίνεται μαγικό όλο αυτό !!!!
Χιλιάδες άνθρωποι έχουν γράψει για αυτά και άλλα τόσα όμορφα στην γη,λίγοι όμως τα αισθάνθηκαν.
Γιατί είναι και θέμα χαρακτήρα,ρομαντικός ο άλλος και δακρύζει με τα όσα γράφτηκαν για το φεγγάρι.
Πεζός ο άλλος και γελάει με το γεγονός οτι κάποιοι έγραψαν τόσα λόγια γι'αυτό !!!


Και η φεγγαράδα ακόμη θέλει κάποια  συστατικά πόσα  να σου κάνει από μόνη της κι αυτή;;!!
Αν δε νιώθεις εσύ.
Μπορεί ακόμη και να βρίσκεσαι σε τόσο κακή διάθεση που να σου τη δίνει που το βλέπεις να στέκει εκεί φωτεινό σε τέλειο σχήμα ακόμη κι όταν είναι μισό.

Τέλος,σίγουρα  κάποια  πράγματα δεν μοιάζουν καθόλου ίδια από παντού!!!
Αλλιώς είναι το ηλιοβασίλεμα και η Ανατολή από την Κρήτη, αλλιώς στην μέση Ανατολή κι αλλιώς στον κάθε τόπο!!!




Κι αν ποτέ  ένιωσες όλη αυτή τη μαγεία κοιτώντας όλα αυτά γύρω σου, είναι γιατί πολύ αγάπησες,κι ο άνθρωπος όταν αγαπάει αλλάζει, χρειάζεται την αγάπη για να πάρουν τα πάντα γύρω του άλλη μορφή.
Αν πάλι όχι,τοτε σίγουρα κάτι σου λείπει.....
JIakovidou

Ο ήχος της ψυχής.......

... οι ήχοι της ψυχης σου οι εσώτεροι δε χρειάζεται να είναι για το ευρύ κοινό .... διαλεχτοί καλεσμένοι οι επισκέπτες του ιερού του ναού της ύπαρξης σου ... στο προαύλιο του ναού σου πολλοί.. μα στον ιερό σου τόπο λίγοι .... δεν είναι τόπος για πολύ βουή και αυθαιρεσίες

Jorge

Οι 5 σεσημασμένοι καραφλοχαιτέοι που λατρέψαμε στα ελληνικά γήπεδα (Pics)

Λ

O συνδυασμός καράφλα-λασπωτήρας κατέχει θέση σημείου αναφοράς και είναι ένα σήμα κατατεθέν που μαρτυρά αρχοντιά, συνέπεια, υπευθυνότητα. Μπορεί να θυμίζει μικρή αγγελία γραφείου συνοικεσίων, αλλά πρόκειται για κάτι σημαντικά μεγαλύτερο
Όμως ο καραφλοχαιτέος δεν είναι κάποιος που άγεται και φέρεται από τις επιταγές του συρμού. Πάνω από όλα αποτελεί ένα φάρο σταθερότητας, με τον συνδυασμό καράφλα-λασπωτήρα να κατέχει θέση σημείου αναφοράς και να είναι ένα σήμα κατατεθέν που μαρτυρά αρχοντιά, συνέπεια, υπευθυνότητα. Μπορεί να θυμίζει μικρή αγγελία γραφείου συνοικεσίων, αλλά πρόκειται για κάτι σημαντικά μεγαλύτερο.
Ο καραφλοχαιτέος (συναντάται και ως καραφλοχαίτης ή καραφλοχαιτούλης ή καραφλοχίπις ή καραφλομαλλιάς) οδηγεί, δεν οδηγείται. Όπου φυσάει ο άνεμος πηγαίνει το μαλλί του, όχι ο ίδιος. Διαθέτει σιδερένια θέληση και προσωπικότητα που δεν λυγίζει ούτε υπό το βάρος της ίδιας της χαίτης. Πόσω μάλλον από τα κακεντρεχή και κακόβουλα σχόλια όσων αδυνατούν να αντιληφθούν το μεγαλείο του. Οι ρίζες (αυτές που υπάρχουν ακόμα και μπορούν να βαφτούν αν χρειαστεί) χάνονται βαθιά πίσω στο χρόνο και σχετίζονται άμεσα με την κληρονομιά που άφησε πίσω του οΕπίκτητος. Ο καραφλοχαιτέος είναι το ζωντανό παράδειγμα και η επιτομή του έργου του μεγάλου φιλοσόφου, που συνοψίζεται σε μία και μόνη φράση. «Θεέ μου δώσε μου τη δύναμη να αλλάξω αυτά που μπορώ, την υπομονή να αντέξω αυτά που δεν μπορώ, και την σοφία για να γνωρίζω την διαφορά μεταξύ τους».
Αυτό ακριβώς που κάνουν δηλαδή και οι ήρωές μας. Αλλάζουν αυτά που μπορούν (αφήνοντας χαίτη), αντέχουν αυτά που δεν μπορούν (διατηρώντας την πλούσια καράφλα) και γνωρίζουν πολύ καλά τη διαφορά ανάμεσά τους. Ειδικά στο χώρο του ποδοσφαίρου τέτοια πράγματα και τέτοιου είδους αυτογνωσία είναι που πολλές φορές είναι η λεπτή γραμμή (περίπου όσο μια τρίχα) που χωρίζει την επιτυχία από την αποτυχία. Γι’ αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι μερικές από τις πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία του αθλήματος γράφτηκαν από τέτοιους ανθρώπους. Από φωτεινά (λόγω αντανάκλασης του φωτός) παραδείγματα καραφλοχαιτέων που άνοιξαν το δρόμο στον κάθε Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο να μπορεί να λέει ανερυθρίαστα «σας γ@μησ@ μ’ αυτό το μαλλί» και οι στυλιστικές του επιλογές να θεωρούνται πια αποδεκτές και να μην προκαλούν το κοινό αίσθημα.

Ευγένιος Πηνιώτης

Ότι είναι ο Φρόιντ για την Ψυχολογία, είναι και ο Πηνιώτης για την περήφανη καραφλοχαίτη. Ο μπαμπάς της δηλαδή. Σίγουρα κάπου στο αχανές σύμπαν υπάρχει ζωή και ο πρώην τερματοφύλακας του Απόλλωνα Καλαμαριάς (που τώρα τον λέμε Πόντου) τιμάται και λατρεύεται ως Θεός. Αν και είναι άγνωστο το πώς και το πότε μυήθηκε στον καραφλοχαιτισμό, τον υπηρέτησε όσο ελάχιστοι. Καθόλου τυχαία, την εποχή που έπαιζε μπάλα τα γήπεδα ήταν μονίμως γεμάτα.
Προφανώς κάποιο ρόλο θα έπαιζαν και πράγματα όπως η ποιότητα του θεάματος και το σασπένς για το ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν και η βασική αιτία. Αν θέλουμε να ψάξουμε το θέμα λίγο καλύτερα, θα αντιληφθούμε ότι αυτό που λείπει δεν είναι οι παιχταράδες, αλλά οι καραφλοχαιτάδες. Εμπρός, λοιπόν, στο δρόμο που άνοιξε το είδωλο.

Φάνης Γκέκας

Η ζωντανή ιστορία της καραφλαχαιτοσύνης. Άξιος συνεχιστής της κληρονομιάς που άφησαν οι δεκαετίες του ’80 και του ’90, έκλεισε τα αυτιά του σε όσους για χρόνια υποστήριζαν ότι η θέση του ήταν πίσω από το τιμόνι ενός Opel Manta, παρά στην κορυφή της επίθεσης. Τα 229 γκολ που σημείωσε αγωνιζόμενος σε Ελλάδα (1ος σκόρερ το 2005), Γερμανία (κορυφαίος παστελωτής το 2007), Αγγλία, Τουρκία, Ισπανία, Ελβετία είναι οι μεγαλύτεροι μάρτυρες πως μια προσεγμένη καραφλοσκεπή (σε συνδυασμό με την έφεση στο γκολ) σε πάνε παντού. Σαν να έχεις το δικό σου, ενσωματωμένο στο κεφάλι σου, μαγικό χαλί.
Άσε που η χαίτη του λειτούργησε ως συνδετικός κρίκος, ως γέφυρα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, την περίοδο που αγωνίστηκε εκεί. Μια χαίτη που δυστυχώς έμεινε ανεκμετάλλευτη από το υπουργείο Εξωτερικών…

Ναούμ Τάκος

Δεν είχε εντρυφήσει στον βαθύ καραφλοχαιτισμό όταν τραβήχτηκε η συγκεκριμένη φωτογραφία. Με μαλλί που χαρακτηρίζεται περισσότερο «όμπρε», καλύπτει την απόσταση που τον χωρίζει από τοναρχετυπικό καραφλομαλλιά με τη δική του προσωπική πινελιά. Το μουστάκι λειτουργεί ως αντιστάθμισμα και βοηθά για να επέλθει η εξισορρόπηση που φλερτάρει με την τελειότητα. Λιγότερο γνωστός από τους προηγούμενους, ο Ναούμ Τάκος παραλίγο να γίνει η αιτία να χάσει η ΑΕΚ το πρωτάθλημα του 1993. Η… αεριωθούμενη παράσταση του τερματοφύλακα του Εδεσσαϊκού σ’ εκείνο το ματς αποτελεί μνημείο και απόδειξη της θετικής επίδρασης που έχει για τον άνθρωπο η σωστή επιλογή κόμμωσης. Παρακολούθησε τι έβγαζε ο άνθρωπος και προβληματίσου…

Μετά από σωρεία επεμβάσεων, θα νικηθεί τελικά από τον Βασιλομπίλαρο Δημητριάδη και η Ένωση θα πάρει τον τίτλο. Τώρα, πια, με την ανετίλα που προσφέρει ο χρόνος, πολλοί ορκισμένοι ΑΕΚτζήδες θα έδιναν πίσω την κούπα για να δουν ξανά έναν παίκτη σαν τον Ναούμ Τάκο στα γήπεδα.

Χουάν Ραμόν Ρότσα

Στην Ελλάδα τον γνωρίσαμε ωςΓιάννη Μπουμπλή από το Αιγάλεω. Τον φώναζαν και Ινδιάνο. Περίεργο πράγμα γιατί στις δυτικές συνοικίες δεν συναντάς πολλούς τέτοιους. Αποδείχτηκε πως ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με ανάλογα ταλέντα στα γήπεδα. Έλληνας ή Αργεντινός, Ρότσα ή Μπουμπλής, καμία άλλη καραφλοχαίτη δεν κατείχε περισσότερο το τόπι από όσο αυτός. Κι αφού τα χρόνια πέρασαν, το πάθος της χαίτης που ανέμιζε άφησε περισσότερο χώρο στη φαλάκρα και την ωριμότητα. Γεγονός που εκφράστηκε με κάτι απίθανο κι απίστευτο για τα ελληνικά δεδομένα. Γατάκια,ημιτελικός Champions Leagueως προπονητής του Παναθηναϊκού. Με διπλό μέσα στο Άμστερνταμ. Ξέρετε εσείς κανέναν τεχνικό με χωρίστρα που να έχει πετύχει κάτι ανάλογο;

Χρήστος Δημόπουλος

Τον φώναζαν «Φονιά», αλλά δεν ήταν τα εγκλήματα κατά του στυλ που του χάρισαν αυτό το βαρύγδουπο προσωνύμιο. Ο Χρήστος Δημόπουλος «σκότωνε» μέσα στα γήπεδα, τελειώνοντας τη μία ευκαιρία πίσω από την άλλη. Μάτωσε τα δίχτυα περισσότερο κι από όσο μάτωσε η καρδιά του όταν είδε τα μαλλιά του να τον εγκαταλείπουν. Το ένστικτο του σκόρερ, όμως, δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Ίσα-ίσα, όταν απελευθερώθηκε από το περιττό βάρος, πέταγε. Κορυφαία στιγμή της καριέρας του το περίφημο γκολ κόντρα στη Γιουβέντους με τη φανέλα του Παναθηναϊκού μέσα στο Τορίνο. Εκείνο με το καλάμι. Θα ήταν καλύτερο μόνο αν το έβαζε με τη χαίτη.
Menshouse.gr

Ξεκίνησε η συγκομιδή του κρόκου στην Κοζάνη - Τα πρώτα λουλούδια στα χωράφια

Στην Κοζάνη καλλιεργείται τα τελευταία 500 χρόνια ο καλύτερος ποιοτικά κρόκος του κόσμου
ADVERTISING
Στα χωράφια πολλών χωριών της πεδιάδας του Τσαρσαμπά, νότια της Κοζάνης και μέχρι τη λίμνη Πολυφύτου με το ήπιο κλίμα, παράγεται ο καλύτερος ποιοτικά κρόκος του κόσμου, βιολογικός και με το σήμα ΠΟΠ.
Εφέτος ξεκίνησε δειλά-δειλά αλλά με σχετικά χαμηλές προσδοκίες λόγω της μικρής βροχόπτωσης των περασμένων εβδομάδων, η φετινή συγκομιδή του κρόκου με τα πρώτα λουλούδια να βρίσκονται ήδη στα χωράφια της ευρύτερης περιοχής του Τσιαρτσιαμπά.
Οι εικόνες είναι μαγευτικές:
Inline Image
ADVERTISING
Inline Image
Inline Image
Inline Image
Inline Image
Inline Image
(Φωτογραφίες: Κώστας Καρανάνος /KozaniMedia)

Ο μεγάλος έρωτας της ζωής σου, είναι πάντα κομμάτι που ζει μέσα σου!