Μορφές έμψυχα άψυχες ...

Πάντα παρατηρώ τα παγκάκια στους δρόμους ...
Πόσες ιστορίες χαραγμένες πάνω τους , πόσους ανθρώπους υποδέχονται , σε πόσους έρωτες γίνονται μάρτυρες , σε πόσους στοχασμούς ανθρώπων έμειναν σιωπηλοί ...
τα ξύλα τους , γεμάτα ιστορίες ... πάντα εκεί με προσμονή για το επόμενο σώμα που θα αφεθεί στην "αγκαλιά " τους ...
και αν είχαν στόμα ;  ποσά πολλά θα έλεγαν;  Μα ίσως και να έστεκαν σιωπηλοί ως αξιόπιστοι θεματοφύλακες των ψυχών που εμπιστεύτηκαν τη παρουσία τους ...
άψυχες μορφές , που μετουσιώνονται σε "έμψυχα "
Ορόσημα της ιστορίας του καθενός μας , άλλοτε των παιδικών , άλλοτε των εφηβικών , άλλοτε πάλι των ενηλίκων στιγμών ...

Jorge
Share on Google Plus

0 σχόλια: