Λίγοι και καλοί!

Όλοι οι άνθρωποι δεν είμαστε ίδιοι. Ο καθένας έχει τον χαρακτήρα του και την προσωπικότητα του, κάτι που συνεπάγεται ιδιοτροπίες, διαφορετικό τρόπο σκέψης, διαφορετικές σκέψεις, γνώμες, απόψεις κλπ. Ωστόσο στις μέρες μας όλοι θέλουν να ''μοιάζουν'' με όλους και ό,τι είναι ''αντίθετο'' το αποκόπτουν. Όλοι ψάχνουν το ''εύκολο'' και το ''απλό'' και εναντιώνονται σε καθετί ''δύσκολο'' και ''απαιτητικό''. Αν δεν ''συμβαδίζεις'' με τη μόδα (με ό,τι εμπεριέχει η λέξη αυτή) αυτομάτως σε   ''απομακρύνουν''. Δε πειράζει. Ίσως καλύτερα έτσι. Δε γίνεται όλοι να ταιριάζουμε και να συμφωνούμε με όλους. Δε γίνεται όλοι να κάνουμε ό,τι κάνουν οι άλλοι, να σκεφτόμαστε όπως σκέφτονται και να ζούμε όπως ζούνε. Άλλωστε το ''αλλιώτικο'' είναι αυτό που ξεχωρίζει και πολλές φορές ''αξίζει'' πραγματικά. Γι' αυτό κρατάμε στη ζωή μας αυτούς τους ανθρώπους που ''βλέπουν'' σε εμάς το ''διαφορετικό'' και δεν θέλουν να το αλλάξουν. Μας δέχονται οπως είμαστε και είναι χαρούμενοι γι' αυτό που είμαστε. Διαφωνίες υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα. Ωστόσο οι άνθρωποι αυτοί και πάλι είναι κοντά μας. Διαφωνούν αλλά μας στηρίζουν, μας σέβονται και μας ενισχύουν. Δεν προσπαθούν να μας επιβάλουν τη γνώμη τους, απλά μας την παραθέτουν, χωρίς καμία απαίτηση να την ακολουθήσουμε. Μας συμβουλεύουν και αφήνουν την επιλογή σε εμάς. Κι όποια κι αν είναι η επιλογή μας, είναι εκεί. Τέτοιους ανθρώπους θέλουμε στη ζωή μας. Κι αυτοί είναι λίγοι. Ίσως και ελάχιστοι. Αλλά είναι εκεί. Ο αριθμός τους είναι μικρός αλλά σταθερός. Δεν αυξομειώνεται αναλόγως με τις πεποιθήσεις τους. Αυτούς τους ανθρώπους αγαπάμε πραγματικά.  Άνθρωποι που μας καταλαβαίνουν από τα μάτια, από τη φωνή. Και μας δέχονται για όλα τα καλά που κρύβουμε μέσα μας, την αγάπη μας , τα πιο ειλικρινή μας χαμόγελα. Κυρίως όμως για όλα τα άσχημά μας. Άνθρωποι που αντέχουν τη γκρίνια μας, την ανασφάλειά μας, την ''κλάψα'' μας και τα ''εγωιστικά'' μας. Που αντέχουν τις ιδιαιτερότητές μας και δεν κάνουν πίσω όταν μας βλέπουν σε έξαλλη κατάσταση χωρίς εμφανή λόγο. Άνθρωποι που μας ''τη λένε'' όταν κάνουμε λάθος, σε σημείο που μας πληγώνει. Όταν λοιπόν βρίσκουμε τέτοιους ανθρώπους, καταλαβαίνουμε πόσο ''λίγοι'' είναι όλοι οι άλλοι. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κυνηγάς άτομα στη ζωή σου που σε ''στριμώχνουν'' στη δική τους. Γιατί κάποιοι άνθρωποι σου δίνουν άπλετο χώρο να ''βρίσκεσαι'' στη δική τους ζωή. Γιατί αυτοί είναι οι άνθρωποι της ζωής μας. Ειναι ''οι άνθρωποι''μας. Λίγοι και καλοί!
George kal
Share on Google Plus

0 σχόλια: