Νύχτωσε η μέρα.

Νύχτωσε η μέρα.

Κι όταν νυχτώνει
και βγαίνουν τ' άστρα.
Μες την ψυχή μου
γκρεμίζουν κάστρα.
Μοιάζει όλη η πόλη
σαν μπλέ οθόνη.
Μοιάζουν οι ανθρώποι
έρημοι, μόνοι.
Κι εκείνο στέκει
μισό από αγάπη.
Μισό φεγγάρι...
Μισή καρδιά.
Σαν πέφτει η νύχτα
κι εσυ κοιμάσαι.
Εκείνο στέκει
και σε φυλά.
Σ' άλλο κρεβάτι
κοιμάσαι μόνος.
Και το χαζεύεις
και δε μιλάς.
Ξέχασες όρκους...
Μαζί κι εμένα...
Κι αυτή η νύχτα
κλαίει βουβά.
Πέφτουν τ' αστέρια
πάνω στην άμμο.
Φέγγουν δυό μάτια
που είναι μελιά.
Νύχτωσε η μέρα
μόνη εδώ πέρα.
Να ξεφυλλίζω
τα χθεσινά.

Γιώτα Κλουτσούνη
Σεπτέμβρης '19💋
Share on Google Plus

0 σχόλια: