Πόσες αγκαλιές ήθελα εχτές…
Να νιώσω το στόμα σου, στο στόμα μου…Τα χέρια σου, στο στήθος μου να είναι,να με χαϊδεύουν…Ψυχή μου όμορφη..Πόσες αγκαλιές
Να νιώσω το στόμα σου, στο στόμα μου…Τα χέρια σου, στο στήθος μου να είναι,να με χαϊδεύουν…Ψυχή μου όμορφη..Πόσες αγκαλιές
Φτιάχνεις μοναδικά κομμάτια δημιουργικής ασάφειας,σμιλεμένα ατο*ποι-ήματα και χαρακτικές επιλογές,βάσει του τρόπου αναγνώρισης τών δεδομένων ευκαιριών αποτυχημένης δοκιμασίας των πιθανοτήτων. Χτίζεις
“Έχω δύο παιδάκια δημοτικού και ο μεγάλος μου με δυσκολεύει πολύ στο φαγητό τελευταία. Αρνείται να φάει μαζί μας με
Αποφράδα μέρα.Τα αυτιά μου άρχισαν να βουίζουν, το δωμάτιο ξαφνικά άρχισε να μικραίνει και η σοβαρή κυρία απέναντι μου, απομακρύνονταν
Ενώ έχω τη δουλειά μου, είμαι παντρεμένη, έχω κοινωνικό περίγυρο, νιώθω ότι τελευταία δεν έχω καλή διάθεση, σαν να μη
Κρύβεσαι μέσα στην νύχτα..Προσπαθείς να φιμώσεις κάθε συναίσθημα … Προσπαθείς να πνίξεις οτι σε πόναγε ..Να είσαι ζωντανή θέλεις ,για
Αλλάξανε της εποχής τα έθιμα,χτυπούν οι καμπάνες της ζωής μας πένθιμα,φερόμαστε κατά πλειοψηφία ανεύθυνα,καταργώντας στην ουσία το συναίσθημα. Ψάχνοντας μία
Σήμερα λοιπόν, σε μια συζήτηση που είχα με πολύ στενό συγγενικό μου πρόσωπο αναρωτιόμουν τι είναι πιο ωφέλιμο η τιμωρία
Σου έδειξα τον δρόμο.-Πάμε μου είπες.Δεν ξεκίνησες για μακρινά ταξίδια…Μια δυο στάσεις είπες θα κάνεις στην ζωή μουμέχρι να γεμίσουν
Τρομάζει η αυθόρμητη εκδήλωση των αισθημάτων τους φοβισμένους ανθρώπους που πνίγονται σε μία κουταλιά εξομολόγησης. Νιώθουν πανικός να κυριεύει την