Καταθέσεις
Στο ταμιευτήριοτης ζωής μουκατέθεσες το παλλάδιοτης ελπίδαςκι όταν στο χερσότοποτης μοναξιάςείδεςτο οικοδόμηματου έρωτα,άναψεςτο καντήλι της αγάπηςστην καρδιά μου.” Δεματας Μιχάλης
«Ο προπονητής… του αυτοκινήτου»
-Μην κάτσεις πίσω, έλα μπροστά, να τα ακούσεις…!-…OK…-Είναι δυνατόν να μην μπορείς να βάλεις καλάθι από τόσο κοντά; Και αφού
«Διαμαρτυρόμενα γραμμάτια»
Στιγμές που έκανες πίσω θα σε τρώνε πάντα επειδή δεν τόλμησες..Στιγμές που κέρδισε ο εγωισμός σου,θα σε πονάνε πάντα…Στιγμές που
Έρωτα επίγειο.
Αχ. Πώς ζωγράφιζεεπάνω στο κορμί της.Με σύμβολα απ’τα χείλη του η ανάσα.Δυό κάρβουνα τα μάτια του αναμμένα.Σε μιά παλέτα, σ’
επαναφοίτηση του νηπιαγωγείου
Όλο ένα και πιο συχνά στις μέρες μας προτείνετε η επαναφοίτηση του νηπιαγωγείου, καθώς οι απαιτήσεις της Α” Δημοτικού είναι
Πρωινή δροσοσταλιά.
Σαν πρωινή δροσοσταλιά.Ένα φιλί…Γλυκό φιλί…Και μιά αγκαλιά.Όλου του κόσμου η αγκαλιά.Μες στη δική σου.Στα χείλη μου άφησες φιλί.Ένα φιλί…Γλυκό φιλί…Για
Θέλω
Σταμάτησα να καταριέμαι για τις πεταλούδεςπου τριγυρνάνε στο στομάχι μου εξαιτίας σου,τα συναισθήματα αυτά τα αφήνωστους εφήβους και στις πρώτες
Θα είσαι πια..η αδιαφορία μου
Γράφει ο Libertatem ExAnimo Αρχίζεις να χτιζεις ένα τείχος.Ένα τείχος προστασίας το ονομαζεις. Θα έχω την ευκαιρία μου λες. Ευκαιρία;Μα
Ζηλεύω εκείνους
Ζηλεύω εκείνους που μαστουρώνουν με τη ζωή…εκείνους που ταξιδεύουν μ’ ένα τραγούδι…εκείνους που απολαμβάνουν τη γεύση του καφέ…εκείνους που χαζεύουν
Ακούστε το τραγούδι της Γιώτας Κλουτσούνη
Η Γιώτα Κλουτσούνη έγραψε…Ο Άλκης Καπετανόπουλος έντυσε με μουσική…Και ο Νίκος Μπασλής ταξίδεψε με τη φωνή του όλους εμάς.… Να