Στιγμές είπα θα σου χαρίσω
Σε κάθε σκέψη σου το χαμόγελο σουκορυφώνεται στα χείλη μου…Σταματάς πολλές φορές στο βλέμμα μου…Κοντοστέκεσαι και αναρωτιέσαιτι είναι αυτό που
Μικρές φωτιές.
Αυτά τα μάτια Θεέ μου.Μικρές φωτιές σε παραλία.Να καίνε και να φωτίζεται ο κόσμος.Ο δικός μου κόσμος.Αυτά τα χείλη του…Όση
Έφυγες, έμεινα…
Έφυγες, έμεινα…Τα λόγια μου γίνανε στίχοιγια να θυμίζουν σε όλον τον κόσμοότι ο έρωτας μας ήταν μοναδικός…Ήθελα να σου μιλήσω,
ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ Η ΓΕΝΕΣΗ
Ξερές ματιέςΕύφλεκτες ματιές πύρωναν η μια την άλλη με φλόγες απόγνωσης.Γύρω τριγύρω ένας κόσμος δαρμένος από κατακλυσμό.Κι αυτές εκείΟι μόνοι
Πως μπορείς
Πως μπορείς να σκοτώσεις σε μια νύχταότι θέλησες να δώσεις ζωή;Σε άκουγα να λες πόσο πολύ σε ακουμπάμεπόσο σε κάνει
Δεχόμουν την αλήθεια σου.
Δεχόμουν την αλήθεια σου.Δεν το αρνιέμαι, τρόμαζα με αυτήν.Πάντα μ΄ εξέπληξες ευχάριστα.Ήθελα να τις μαζεύω όλες,όταν κάποια στιγμή κουραστείςαπό της
Θυμάμαι
Θυμάμαιήταν ένα πρωινόόταν την είδαεκεί στο γαλάζιοτης θάλασσαςνα ξεδιπλώνειο άνεμος τα μαλλιά της.Πόση ζωήέκρυβαν τα μάτια της.Πόσο ήθελανα της μιλήσωνα
σ αγαπούσα…
Στην έδειξα την αλήθεια μου,σε όλες της μορφές μου.Ψιθύριζα την αγάπη μου,να νιώθεις την ψυχή μου…Σ αγαπούσα με όλους τους
ΤΑ ΠΡΟΞΕΝΙΑ
«Και στα δικά σου»..Την έτρεμε αυτή τη φράση. Άνοιγε ένα πελώριο στόμα αυτό το Κ, σούφρωνε τα χείλη του και
Γράμμα στον εαυτό μου
Ο παππούς μου τραγουδούσε συχνά όταν ήμουν μικρή απόψε την κιθάρα μου δεν ήξερα τότε ότι μεγαλώνοντας θα περάσω τα