Είσαι για μένα.
Πώς να σε περιγράψω;Με τί λόγια να πω για σένα όλα όσα νοιώθω;Και άν το κάνωθα είναι έτσι ακριβώςόπως σε
Κόκκινο δάκρυ.
Αίμα για δάκρυα.Πίκρα στα χείλη.Και η πανσέληνος.Να σιγοσβήνει.Μπήκε Ιούνιος.Ζέστη πολύ.Μα η καρδιά μου.Αιμορραγεί.Τρέμει, κρυώνει.Είναι μισή.Χάθηκε η αγάπη.Έχει κρυφτεί.Πιά καλοκαίριασε.Μα στην
Ζωντανή _νεκρή.
Κάποτε θα με ρωτήσουν…τί έκανα στη ζωή μου.Και τότε εγώ θα γυρίσω και θα τους πω πως έζησα.Πως αγάπησα και
Αρρώστια μου είσαι…
Σε κοιτάζω και τα πάντα μου γίνονται δικά σουσε κάθε φιλί σου, σε κάθε κίνηση σου,σε κάθε μορφασμό σου.Αρρώστια μου
Τίποτα μην πεις.
Δε λες κουβέντα.Ένα μονάχα σ’ αγαπώ βεβιασμένα.Σαν μιά διαπίστωση…Σε μένα ή σε σένα.Κοιτάς σα να μην βλέπεις…Στα χαμένα.Και ξεφυσάς…Κι όλο
Μη φοβάσαι
Μη φοβάσαιΕίμαστε ακόμη ζωντανοί.Μέσα στα βράχια, άκου τις ανάσες μας πώς αγκαλιάζουν τις πέτρες.Μια καρτερική γη, αφουγκράσου, οργώνεται αγόγγυστα στις
Δεν είναι όλες οι φωνές ίδιες
Άκουγα κάποτε από τον παππού να λέει κορίτσι μου δεν είναι όλες οι φωνές που ακούς ίδιες ναι το ξέρω
Ακροβατώ
Κάτω απ ‘τα πόδια μου.Δυό σύρματα που τρέμουν.Κι εγώ στα χέρια μου.Λάθη και πάθη να κρατώ.Μία τα πόδια μου.Φτερά βγάζουν
Άνθη της νύχτας. (Νυχτολούλουδα).
Με μέθυσε η αγάπη του.Σαν τ’ άνθη αυτής της νύχτας.Κι ένα τρεμοφτερούγισμα.Ένιωσα στην καρδιά.Και χαμηλοπετάγματα.Μέσα μου πεταλούδας.Έφεραν καρδιοανάταση.Στη μέση της
Πέρασε καιρός
Ανεβήκαμε στη ταράτσαμια νύχτα με άπνοια στα υπόγεια.Δε ρώτησες για μένα‘’σε ξέρω’’, είπαν τα χέρια σου.Ανεβήκαμε στη ταράτσαμια νύχτα χωρίς